Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2017/5732 K.2019/11433

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davacılar vekilinin istinaf başvusunun reddine,davalı vekilinin istinaf itirazlarının ise kısmen kabulü ile, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce verilen 25/07/2017 tarih ve 2017/219 E.-2017/324 K. Sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi süresi dışında davacılar vekili tarafından istenmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinden ... adına kayıtlı, ...'ün kullanmakta olduğu aracın 29/08/2011 tarihinde yapmış olduğu trafik kazasında araçta bulunan ..., ... ve ... isimli şahısların vefat ettiğini, müvekkillerinin bu şahısların varisleri olduğunu, müvekkillerinin davalı sigortanın poliçe hükümleri kapsamı ile korunarak belirlenmiş bulunan zarar bedellerinden yararlanamadıklarını, davalı ... şirketine yazılı taleplerde bulunduklarını ancak herhangi bir netice alamadıklarını belirterek,

..., ... ve ... varisleri olan müvekkillerine sigorta poliçesi hükümleri kapsamında güvence altına alınan ve dava sürecinde kesinlik kazanacak şimdilik 10.000,00 TL zarar bedelinin veraset ilamındaki pay oranına göre Ağustos 2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden tahsil edilerek müvekkillerine ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde davanın reddini savunmuştur. İlk Derece Mahkemesince,davaların kısmen kabulüne-kısmen reddine karar verilmiş, karara karşı, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalı vekilinin istinaf itirazlarının ise kısmen kabulü ile İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 06.12.2016 gün ve 2012/290 Esas ve 2016/391 sayılı kararının kaldırılmasına, davacı ...'ün davasının kabulü ile 74.74,21 TL maddi tazminatın 17.05.2012 olan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte maddi tazminatın 17.05.2012 olan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten alınarak davacı ...'e verilmesine,

diğer davacıların davasının reddine dair verilen karar davacılar vekilince temyiz edilmiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin 06.11.2017 tarihli ek kararı ile davacı vekilince iki haftalık temyiz süresi dolduktan sonra temyiz kanun yoluna başvurulması nedeniyle, davacı vekilinin temyiz başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 366/1 maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 346/1 maddesi gereğince süre yönünden reddine karar verilmiş,davacılar vekilince 04.12.2017 havale tarihli temyiz dilekçesi sunulmuş,

dilekçede temyiz başvurusunun reddine dair Bölge Adliye Mahkemesinin 06/11/2017 ek kararının temyiz edildiğine dair beyan bulunmadığı görülmüştür.

6100 sayılı HMK'nun "Temyiz edilebilen kararlar" başlıklı 361. Maddesinde düzenlenen temyiz yoluna başvurma süresi 20.07.2017 tarih ve 7035 sayılı Yasa ile değişikliğe uğramadan önce 1 ay idi.

HMK nun 346. maddesi uyarınca, temyiz dilekçesi kanuni süre geçtikten sonra verilirse, kararı veren mahkeme temyiz dilekçesinin reddine karar vermesi gerekir. Ancak temyiz edilen karar temyiz süresi geçtiği halde bu konuda inceleme yapılıp karar verilmeksizin dosya Yargıtay’a gönderilmiş ise, 01.06.1990 tarih, 1989/3 E.-1990/4 K. sayılı içtihadı birleştirme kararı gereğince dosyanın mahalline çevrilmesine gerek olmaksızın Yargıtay tarafından temyiz talebinin süre yönünden reddine karar verebilecektir. Temyiz talebinin süre yönünden reddine ilişkin kararlara karşı anılan Yasa hükmü uyarınca 1 haftalık süre içerisinde temyiz yoluna başvurulabilecektir.

Eldeki dosyada ise.

Bölge Adliye Mahkemsince verilen 25.05.2017 tarih ve 2017/219 E,2017/324 K.sayılı karar davacılar vekiline 25.07.2017 tarihinde tebliğ edildiği, vekilince Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı 1 aylık sürenin dolmasından sonra 04.10.2017 tarihinde temyiz başvurusunun yapıldığı ve aynı gün temyiz harcının yatırıldığı, Bölge Adliye Mahkemesince temyiz dilekçesinin süresinde yapılıp yapılmadığı konusunda inceleme yapılmak suretiyle verilen ek karar ile temyiz süresi dolduktan sonra temyiz kanun yoluna başvurulması nedeniyle davacılar vekilinin temyiz başvurusunun süre yönünden reddine karar verilmiş ise de;

davacılar vekilince ek kararın tebliğ edilmesini müteakip sunulan temyiz dilekçesinde, ek kararın temyiz edildiğinin açıkça belirtilmemiş olup, Bölge Adliye Mahkemesi Dairesinin 25.05.2017 tarih ve 2017/219 E,2017/324 K. Sayılı kararına karşı davacılar vekilince süresinde temyiz başvurusu yapılmamış olduğundan ayrıca.

Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine ilişkin ek kararına karşı da davacılar vekilince süresinde verilmiş bir temyiz dilekçesinden bahsedilemeyeceğinden, davacılar vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.