Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2017/689 K.2018/2587

Davacılar ... ve ... ile davalı sigorta şirketi arasındaki dava hakkında ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 12/06/2013 gün ve 2011/16 Esas 2013/133 Karar sayılı hükmün, Dairemizin 14/10/2015 gün ve 2013/19691 Esas ve 2015/10582 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

1-Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm, davalı sigorta şirketi vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmekle, Dairemizce onanmasına karar verilmiş, davalı sigorta şirketi vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur. Mahkemece, yanılgılı değerlendirme ve eksik incelemeyle yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulü doğru değildir. Onama ilamımızda davalı vekilinin bu hususa ilişkin temyiz itirazlarının reddedilmiş olması hatalı olmuştur. Bu nedenle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 14/10/2015 gün ve 2013/19691 Esas ve 2015/10582 Karar sayılı onama kararının ortadan kaldırılması gerekmiştir.

2- Dava, hayat sigorta poliçesinden kaynaklı tazminat talebine ilişkindir. Davacılar vekili, müvekkili ... ’ın 11.05.1978 başlangıç tarihli, 1607286-3 ve 1607287-1 poliçe numaralı iki adet ve davacı ... ’nin ise 24.05.1978 başlangıç tarihli ve 1607327-4 poliçe numaralı bir adet hayat sigorta sözleşmesi yaptıklarını, müvekkillerinin 30 yıl vadeli poliçelerinin primlerini aksatmadan vade sonuna kadar düzenli olarak ödediklerini, vade sonunda davalıya başvurduklarını,

ancak davalı sigorta şirketinin 2005 yılında paradan 6 sıfır atıldığından alacaklarının her poliçe için ayrı ayrı 22.50 TL olduğunu belirttiğini,müvekkillerinin enflasyonu ya da paranın değer azlığını bahane etmeyip 30 yıl boyunca primlerini ödediklerini belirterek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile davacı müvekkili ... için 7.500,00’er TL’den iki poliçe için 15.000,00 TL tazminat bedeli ile reeskont faizi ve kar payı olarak 1.000,00 TL;

davacı müvekkili ... için ise tek poliçe karşılığı 7.500,00 TL tazminat bedeli ile reeskont faizi ve kar payı olarak 500,00 TL’nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; yargılama sırasında talebini toplam 217.380,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davanın dayanağı olan hayat sigorta poliçeleri 11.05.1978 ve 24.05.1978 tarihlerinde 72.460,00 TL teminat bedelli yapılmış olup, davacılar 17.07.2009 tarihinde davalı sigorta şirketine temin edilen tutarı ödemesi için ihtar çekmiş, ödeme gerçekleşmemiştir. Bu süre zarfında 5083 Sayılı Yasa gereği Türk Lirasından 6 sıfır atılmıştır. Kanunun 2. maddesinde, TL’nin YTL’ye dönüştürülmesi düzenlenmektedir. Bu maddeye göre.

Türk Lirası, yeni para birimi olan Yeni Türk Lirasına dönüştürülmüş ve Türk Lirasından 6 sıfır atılarak, bir milyon Türk Lirası eşittir bir Yeni Türk Lirası (1.000.000 TL=1 YTL) değişim oranında yeni bir değer getirilmiştir.

Kanunun 3. maddesine göre ise, Yeni Türk Lirasının para birimi olarak kabul edilmesi nedeniyle, kanunlarda ve diğer mevzuatta, idari işlemlerde ve yargı kararlarında, hukuki sonuç doğuran herhangi bir belgede, en geniş anlamıyla herhangi bir hukuki ilişkide, ödeme ve değişim araçlarında Türk Lirasına veya liraya yapılan atıfların bir milyon Türk Lirası eşittir bir Yeni Türk Lirası (1.000.000 TL=1 YTL) değişim oranıyla, aynen Yeni Türk Lirasına atıf yapılmış kabul edileceği ve geçerli sayılacağı hüküm altına alınmıştır.

Yeni Türk Lirasının uygulamaya konulması söz konusu hukuki ilişkilerin şartlarında değişikliğe yol açmayacak veya herhangi bir edimi ifa ederken taraflardan birine mazeret öne sürme ya da bir hukuki ilişkiyi tek taraflı olarak değiştirme veya feshetme hakkı vermeyecektir.

Özetle, paradan sıfır atılması basit bir sadeleştirme işlemidir.Yasa gereği Türk Lirasından 6 sıfır atılmış olduğundan mahkemece, bu yasa göz önüne alınarak davacıların talep edebileceği miktarın Yeni Türk Lirası üzerinden belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 14/10/2015 gün ve 2013/19691 Esas ve 2015/10582 Karar sayılı onama ilamının ortadan kaldırılmasına,

(2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz ve tashihi karar peşin harçların davalıya geri verilmesine,15/03/2018 tarihinde üye ... ve üye ...'nin karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY-

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK'nın geçici 3. maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK'nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan davalının karar düzeltme isteğinin REDDİNE karar verilmesi gerektiğinden Sayın Çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.