Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2017/850 K.2018/1031

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacı şirket tarafından sigortalı bulunan araca, davalının kendisi adına kayıtlı ve kendisinin sevk ve idaresindeki aracın çarpması sonucu araçta hasar meydana geldiğini davalının %100 kusurlu olduğunu 5.823,62 TL hasar bedeli ve 265,00 TL boya gideri olmak üzere toplam 6.089,12 TL ödeme yapıldığını bu bedel için takip başlatıldığını davalının haksız itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek itirazın iptalini talep etmiştir.Davalı vekili,

kaza tespit tutanağını kabul etmediklerini davalının park halinde durduğu sırada davacı tarafça sigortalı aracın davalı aracına çarptığını belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulüne itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

1-1086 Sayılı HUMK'nun 388 ve 389. maddeleri ile 6100 Sayılı HMK'nın karşılık 297/1-2 maddeleri uyarınca, mahkeme kararında; hüküm sonucunun, taraflara yükletilen hak ve sorumlulukların şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde ayrı ayrı ve açıkça gösterilmesi gerekir.Somut olayda takip dosyasında asıl alacak miktarı 6.089,12 TL olup mahkemenin hükme esas aldığı 20.04.2015 tarihli bilirkişi raporunda maddi zarar 5.823,62 TL olarak hesaplanmıştır.

Raporda belirtilen miktar ile takip dosyasındaki alacak miktarı farklıdır. Mahkemece takibin hangi miktar üzerinden devam edeceği kararda açıkça gösterilmeli hükmün infazında tereddüt oluşturulmamalıdır.

10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 K sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında da belirtildiği üzere, bu durum hükmün infazında tereddüt oluşturacağından, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.2-Kabule göre de; somut olayda 06.11.2013 tarihinde meydana gelen trafik kazasında, kaza tespit tutanağına göre; davalı sürücü ...'nın direksiyon hakimiyetini kaybederek kendi şeridinde ilerleyen sigortalı araca çarptığı belirtilmiş şerit izleme ve değiştirme kuralına riayet etmeme kusurunu ihlalden %100 kusur verilmiştir.

Kaza tespit tutanakları aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir resmi belgelerdendir. Duruşmada dinlenen davalı tanığı ... ise davalının cevap dilekçesindeki anlatımıyla benzer şekilde davalının aracının park halinde olduğunu davacı sigortalı aracın park halindeki davalının aracına çarptığını gördüğünü söylemiştir.

Mahkemece diğer davalı tanığına ihzar çıkarılmasına rağmen dinlenen tanık beyanı ve dosyanın geldiği aşama gerekçe gösterilerek tanığın dinlenilmesinden vazgeçilmiştir. Dosya içerisindeki mevcut 20.04.2015 tarihli bilirkişi raporunda davalı tarafa%75 dava dışı sürücüye %25 kusur verilmiş, Hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu raporunda tespit tutanağı esas alınarak kusur oranı belirlenmiş davalı sürücü tam kusurlu bulunmuştur.

Kaza tutanağı bilirkişi raporları ve tanık beyanı arasında oluş şekli hususunda çelişki oluşmuştur.

Bu çelişkinin giderilmesi gerekir.Bu durumda mahkemece; davalı tanığının beyanı ile kaza tespit tutanağındaki oluş şekli ile ilgili çelişkinin giderilmesi için kaza yerinde keşif yapılarak, davalı tanıkları ve tutanak tanıklarının usulüne uygun biçimde dinlenilmeleri, kazanın gerçekleşme biçiminin açıklığa kavuşturulması, daha sonra kusur konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulundan tarafların olaydaki kusur durumları yönünden tüm dosya kapsamına göre davalı itirazlarının da değerlendirildiği,

davacı aracının olay anındaki konumu ve çarpma noktaları, araçların hasarlı kısımları da incelenmek suretiyle,İTÜ Trafik Kürsüsü veya Karayolları Genel Müdürlüğü Trafik Fen Heyeti gibi kuruluşlardan seçilecek yeni bir bilirkişi heyetinden kusur yönünden ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde eksik inceleme ile kusur yönünden hüküm kurmaya yeterli olmayan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi doğru görülmemiştir.