Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2017/992 K.2018/1649

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARA R-

Davacı vekili, davacı tarafından kasko poliçesi ile sigortalı aracın 07/06/2012 tarihinde dava dışı sürücü idaresindeyken, sol ön lastiğinin ve motor alt kısımlarının rögar kapağına çarpması soncunda hasarlandığını,davalı idarenin bakım eksikliği ve yol çalışmaları ile ilgili gerekli önlemleri almaması nedeniyle meydana gelen kaza sonucunda davacı şirket tarafından sigortalısına 11/07/2012 tarihinde 11.500,00 TL (610,38 TL prim borcu mahsup edilerek) ödendiğini, hasar tazminatının ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili,

husumete ve kusura itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava, TTK.1301(1472) kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Davacı tarafından sigortalanan aracın yerinden çıkan rögar kapağına çarpması neticesinde hasara uğradığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, hasara neden olan rögar kapağının kimin sorumluluğunda olduğu konusundadır.

Mahkemece; yolun bakımı ve onarımı sorumluluğunun kazanın meydana geldiği yer Belediye Başkanlığı'na ait olduğu belirtilerek ... 'nin sorumluluğu bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.... 'nin kuruluşu hakkındaki 2560 Sayılı Kanun'un 2.maddesinde kurumun görev ve yetkileri düzenlenmiş, bu maddenin (d) bendinde de "Su ve kanalizasyon hizmetleri konusunda hizmet alanı içindeki belediyelere verilen görevleri yürütmek ve bu konulardaki yetkileri kullanmak" hükmüne yer verilmiştir.

Buna göre, hasara neden olan rögar kapağı; bu kuruluşa ait ve onun bakım ve sorumluluğunda olup meydana gelen zarardan sorumlu olacağı bir gerçektir.

Mahkemece işin esasına girilerek sonuca göre bir karar vermek gerekirken, eksik inceleme ile davanın reddi yönünde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.