Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/12 K.2019/11162

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... ve dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacının yolcu olarak bulunduğu, davalı ...'in sevk ve idaresinde bulunan motosiklete, davalı ...'un işleteni-sürücüsü ve davalı ... şirketinin zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın çarpması sonucu davacının yaralandığını ve iş gücü kaybı meydana geldiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 500,00 TL geçici, 500,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 4.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 26.04.2013 tarihli dilekçesi ile geçici iş göremezlik tazminatı talebini 2.728,11 TL'ye, sürekli iş göremezlik tazminatı talebini 26.193,67 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... şirketi vekili; davalı aracın davalı ile sigorta ilişkisinin tespit edilemediğini, sigorta poliçesinin ibraz ya da numarasının bildirilmesi durumunda cevap vereceklerini beyan etmiştir.

Davalı ... vekili; davalının kazada kusurunun bulunmadığını öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporu benimsenerek ve ıslah doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne, 26.193,67 TL sürekli, 2.728,11 TL geçici iş göremezlik tazminatının tüm davalılardan, 3.000,00 TL manevi tazminatın sigorta dışındaki davalılardan kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline, 4.000,00 TL maddi tazminat talebinin hangi sebepten olduğu anlaşılamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş;

hükmün, davacı vekili ve davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 13/01/2015 gün ve 2013/13923 Esas 2015/250 karar sayılı ilamı ile "davacı tarafından talep edilen belgeye dayalı tedavi giderlerinin 2918 sayılı yasanın 98. maddesi kapsamında kalması nedeniyle, mahkemece, Sosyal Güvenlik Kurumu'nun davaya dahil edilerek tedavi giderleri yönünden Sosyal Güvenlik Kurumu'nun sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile istemin reddine karar verilmesinin doğru görülmediği; yine davalı ... şirketinin savunması üzerinde durularak,

kazaya neden olan aracın sigorta poliçesinin bulunup bulunmadığı davalı işletene açıklattırılıp, poliçe getirtilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken poliçe celp edilmeksizin ve davalının pasif husumet savunması üzerinde durulmaksızın eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olmasının doğru görülmediği" gerekçesiyle karar bozulmuş ve mahkemece bozma ilamına uyulmuştur.

Bozma sonrası yapılan yargılama sonrasında mahkemece 23/05/2013 tarih 2012/464 esas 2013/422 karar sayılı kararı davalı ... ve ... tarafından temyiz edilmediğinden iş göremezlik tazminatları ve manevi tazminat yönünden kararın davalı ... ve davalı ... yönünden kesinleşmesi sebebiyle bu davalılar yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığına; geçici iş göremezlik tazminatı ile sürekli iş göremezlik tazminatı toplamı olan 28.921,78 TL tazminatın 7.230,44 TL'sinden davalı ...

A.Ş.'nin sorumlu olduğunun tespiti ile bu miktarın tahsile tekerrür oluşturmamak şartıyla (bu miktardan davalı ... A.Ş. ve davalı ... müşterek ve müteselsil sorumludur) sigorta şirketinden tahsiline, bu bedele dava tarihi olan 17/04/2008 tarihinden itibaren davalı ...

A.Ş. yönünden yasal faiz işletilmesine, 4.000,00 TL tedavi giderlerine yönelik maddi tazminatın dahili davalı SGK'dan 02/07/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, dahili davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat taleplerine ilişkindir.

Mahkemece maddi tazminata ilişkin olarak bozma sonrası verilen hükmün (1) nolu bendinde "önceki kararın davalı ... ve ... tarafından temyiz edilmediğinden kararın davalı ... ve davalı ... yönünden kesinleşmesi sebebiyle bu davalılar yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmişse de, (2) nolu bentte "toplam tazminat 28.921,78 TL'nin 2/8 kusur oranına tekabül eden 7.230,44 TL'sinden davalı ... A.Ş'nin ve davalı ...'un müşterek ve müteselsil sorumlu olduğu" belirtilmiştir.

Bu haliyle, davalı ... A.Ş'nin ve davalı ...'un bozma öncesinde tüm tazminattan müştereken müteselsilen sorumlu tutulmak suretiyle haklarında hüküm kurulup, bozma sonrasında önce bu davalılar yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilip, ardından (2) nolu bentte toplam tazminat 28.921,78 TL'nin 2/8 kusur oranına tekabül eden 7.230,44 TL'sinden sorumlu tutulması nedeniyle hüküm fıkrası kendi içinde çelişki oluşturduğundan 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı uyarınca bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Bu durum, hüküm fıkrasında çelişki oluşturulduğu gibi infazda da tereddüte yol açmış olup, tarafların müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları gözetilmeksizin bozma sonrası kesinleşen hususlarda yeniden hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olmuştur.