KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2018/1466 E., 2020/4838 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Temmuz 2020
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
465 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalılar ... ve ... Koll. Şti.(...-...) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, meydana gelen kazada müvekkilinin desteğinin öldüğünü, davalıların ise zarara neden olan aracın işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğunu açıklayıp 15.554,55 TL maddi, 30.00,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, bozma ilamı, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile 100,00 TL maddi tazminatın tahsiline, fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulmasına, 17.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalılar ... ve ... Kollektif Şirketi(...-...) vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalılar ... ve ...
Kollektif Şirketi(...-...) vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir.
Açılan davada, her bir maddi ve manevi tazminat talebi ayrı birer dava olup her bir dava yönünden ayrı ayrı vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozma sebebi ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/II. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2018/1466, K. 2020/4838, 16 Temmuz 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama