Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/1648 K.2019/12546

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesine istinaf başvurusu üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince verilen kararın Yargıtayca incelenmesi süresi içinde davacıar vekili tarafından istenmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 28.02.2016 günü davacıların eşi/babası ...’nin davalıya trafik sigorta poliçesi ile sigortalı aracı ile seyir halinde iken karşı yönden gelen araç ile çarpışması sonucunda müvekkillerin desteği olan ...'nin vefat ettiğini belirterek şimdilik her biri için 1.000,00 TL olmak üzere toplam 3.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini yükseltmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin sorumluluğunun poliçe limiti ile sınırlı olabileceğini, davacı tarafın emniyet kemeri takmaması nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılmasının gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacı ... için 85.557,28 TL ve velayetindeki küçük ... ... için 28.605,54 TL ve küçük ... için 42.778,64 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Adana Bölge Adliye Mahkemesince, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-2. maddesi hükmü uyarınca davalı vekilinin istinaf kanun yoluna başvuru talebinin kabulüne, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b/2. maddesi hükmü uyarınca düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmek üzere Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 02/11/2017 tarih ve 2016/533 Esas, 2017/1263 sayılı kararının kaldırılmasına, davacıların davasının reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2018 yılı için 47.530,00 TL'dir.

Davacılar ... ... için 28.605,54 TL ve ... için 42.778,64 TL olarak hükmedilen destekten yoksun kalma tazminatı bakımından temyize konu edilen karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davacılar ... ... ile ... vekilinin temyiz dilekçesinin hükmün kesin olması nedeni ile reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.