Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/18 K.2019/11622

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen, davanın kısmen kabulüne ilişkin kararın Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; istinaf isteminin kısmen kabulüne ilişkin kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 05.07.2012 tarihinde meydana gelen trafik kazasında davalı ...'ün sevk ve idaresindeki araç ile davacının sevk ve idaresindeki motosikletin çarpışması neticesinde davacının yaralandığını, çalışma gücü kaybına uğradığını beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 15.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalılar vekilleri; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davacının maddi tazminat davasının kısmen kabul kısmen reddi ile 739,79 TL maddi tazminatın davalılar ... ve ... Özel Eğitim Yayınları Gıda Maddeleri İmalat İnş. Taah. Turzm. Nak. A.Ş. yönünden olay tarihinden itibaren, diğer davalı ...

Sigorta A.Ş. yönünden ise dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabul kısmen reddi ile 1.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ... Özel Eğitim Yayınları Gıda Maddeleri İmalat İnş. Taah. Turzm. Nak.

A.Ş.’den olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusu, davacının maluliyet durumuna ilişkin raporların içeriği itibariyle maluliyet durumuna ve maddi tazminat miktarına ilişkin istinaf isteminin yerinde olmadığından reddine, dosya kapsamı, delil durumu, gözönüne alınarak,

Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 20/06/2017 tarih, 2014/137 E.-2017/274 K. sayılı kararına karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunun manevi tazminat yönünden kabulü ile ve HMK'nun 353(1)-b-2 maddesi gereğince, hükmün 2.bendinde yazılı "1.000,00 TL" ibaresinin kaldırılıp yerine "5.000,00 TL" ibaresinin yazılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2017 yılı için 41.530,00 TL'dir.

Mahkemece, 1.200,00 TL olarak talep edilen maddi tazminat davasında kısmen kabul kararı verilerek 739,70 TL maddi tazminata karar verilmiş, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince davacı tarafın maddi tazminata ilişkin istinaf başvurusunun reddine karar verilmekle, davacı bakımından temyize konu edilen karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin hükmün maddi tazminat yönünden kesin olması nedeni ile reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.