Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/216 K.2018/4447

Taraflar arasındaki Rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalılardan ...'a ait olan ve diğer davalı ...'nin sevk ve idaresindeki ... plakalı vasıtanın davacı şirkete kasko poliçesiyle sigortalı ... plakalı araca 23/07/2010 tarihinde %100 kusurlu olarak çarpması neticesi aracın hasarlandığını, ekspertiz raporuyla belirlenen 4.701,00 TL hasar bedelinin 27/10/2010 tarihinde sigortalıya ödendiğini, bu nedenle 4.701,00 TL'nin 27/10/2010 tarihinden geçerli yasal faiz, masraf ve avukatlık ücretiyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin ... plakalı aracı diğer davalı ...'ye haricen sattığını, ancak bu davalının aracı noterden üzerine almadan bu kazaya karıştığını, davalının kaza tarihinde işleten olmadığını, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini, ayrıca hasar ve kusur durumuna itiraz ettiklerini, davacı taraf alacağa ödeme tarihinden itibaren faiz yürütülmesini talep etmişse de müvekkili temerrüde düşürülmediğinden faiz talebinin ve davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 3.529,94 TL'nin 27/10/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar tarihi olan 2012 yılında yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. 12/2 maddesi uyarınca asıl alacak miktarı 3.333,33 TL ye kadar olan davalarda avukatlık ücreti tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde ... mahkemelerinde takip edilen davalar için öngörülen maktu ücrettir.

Mahkemece reddedilen miktar bakımından davada kendisini vekil ile temsil ettiren davalı ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nun geçici 3.maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.