KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2018/2511 E., 2018/12740 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Aralık 2018
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili, müvekkillerinin babası olan ... 'ın sevk ve idaresinde olup Fiba Sigorta A.Ş'ye sigortalı aracın 22/06/2009 tarihinde yaptığı tek taraflı kaza neticesinde ... ve eşi ...'ın hayatını kaybettiğini, hayatını kaybeden ...'ın davacıların babası,... da annesi olduğunu, kaza sonrasında C. Savcılığınca 2009/366 hazırlık sayılı dosya ile soruşturma başlatıldığını, trafik kaza tespit tutanağı düzenlendiğini, ... AHM'sinin ...
D.İş sayılı dosyasıyla delil tespiti yapıldığını, bu tespit ile Karayolları Genel Müdürlüğü'nün de kazada alması gerekli olan tedbirleri almamış olması ve yapılması gerekli olan hususları yerine getirmemiş olması nedenlerinden dolayı kusurlu bulunduğunu, davalı ... şirketine 04/08/2009 tarihinde yapmış oldukları başvuru sonrasında davalı ... şirketinin yalnızca ... için 4.653,00 TL tazminat ödediğini belirterek,
fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla cenaze ve defin masrafları ile destekten yoksun kalma tazminatı olarak şimdilik 10.000,00 TL tutarındaki maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davacı Adem ile ilgili açılan davanın talebi ile bağlı kalınarak kabulü ile 8.500,00 TL'nin 17/07/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, Adem ile ilgili fazlaya ilişkin talebin saklı tutulmasına, diğer davacılar ile ilgili açılan davanın reddine, karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2018/2511, K. 2018/12740, 25 Aralık 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama