Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/2732 K.2019/11471

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...’ndan alacaklı olduğunu, davalı borçlu aleyhine icra takibi başlatıldığını, icra dosyasından 25.08.2011 tarihli borç ödemeden aciz belgesi aldığını, davalı borçlunun adına kayıtlı ... plakalı aracını annesi olan davalı ... üzerine devrettiğinin tespit edildiğini beyan ile davalılar arasındaki tasarrufun iptali ile icra dosyasındaki alacak ve ferileri geçmemek üzere cebri icra yetkisi verilmesini talep ve dava edilmiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava İİK 277 ve devamı maddelerine dayalı tasarrufun iptali istemine ilişkindir. Davacının bu davadaki amacı, yaptığı icra takibi nedeniyle alacağını tahsil edebilmek için yapılan taşınmaz satışının kendisi yönünden geçersizliğini sağlamak olduğu, davacının bu hakkının ayni değil şahsi sonuç doğurduğu, davada tasarrufun iptali sebeplerinin olması halinde İİK'nun 283/1. maddesi uyarınca iptal ve tescil olmaksızın, dava konusu aracın haciz ve satışına karar verilmesi gerekir.

Bu durumda mahkemece dava konusu aracın davalılar arasındaki satış işlemine ilişkin tasarrufun iptali ile davacı alacaklıya Mersin 2. İcra Müdürlüğü'nün 2010/11024 sayılı dosyasındaki alacak ve fer'ileriyle sınırlı olarak haciz ve satış yetkisi verilmesine karar verilmesi gerekirken kararda sadece tasarrufun iptaline karar verilmesi doğru değil resen bozma nedeni ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.