Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/3140 K.2020/674

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi’nce verilen kararın Yargıtayca incelenmesi süresi içinde davalı ... vekili ile davacılar vekili tarafından istenmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanununun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2018 yılı için 47.530,00 TL'dir.

Temyize konu kararda, maddi tazminat yönünden davanın feragat nedeniyle reddine, manevi tazminat yönünden, davacı ... ...'in manevi tazminat talebinin reddine, davacı ... için 10.000,00 TL, davacı ... için 4.000,00 TL, davacı ... için 2.000,00 TL, davacı Zehranur Yeşil için 2.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş olup karar, anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden davacılar ile davalı ... bakımından miktarları itibariyle kesin niteliktedir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacılar vekili ile davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.