Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/3289 K.2019/1975

Taraflar arasındaki ölüm ve cismani zarar nedeniyle açılan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili, davalı ... vekili ile davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili; mülkiyeti ...

Büyükşehir Belediyesine ait Anadolu Sigorta şirketi nezdinde sigortalı, davalı ...'ınsevk ve idaresindeki, aracın, yaya geçidinden karşıya geçmekte olan müvekkillerinin murisi Salih Duran'a çarpması neticesinde Salih Duran'ın vefat ettiğini, kazanın meydana gelmesinde ...'ın asli kusurlu olduğunu, müvekkili ...'ın mütevefanın eşi, diğer davacıların ise çocukları olduğunu, müvekkili ...'ın Salih Duran'ın ölümü nedeniyle desteğinden yoksun kaldığını, yaşanan olay nedeniyle müvekkillerinin manevi olarak çöküntüye uğradıklarını belirterek,

fazlaya ilişkin hakları saklı tutarak müvekkili ... için hesaplanacak maddi tazminata ve 25.000,00 TL manevi tazminata, diğer müvekkilleri için ise 12.500,00'er TL manevi tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; Kazanın meydana gelmesinde kusuru bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı ... Şirketi vekili; kusur ve zarar belirlendikten sonra poliçedeki bakiye teminata itirazlarının olmadığını belirtmiştir. Davalı ... vekili; kazaya karışan aracın şoförü ...'ın müvekkili belediyenin personeli olmayıp Belka A.Ş. Personeli olduğunu, bu nedenle Belka A.Ş.'ye davanın ihbar edilmesi gerektiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre;

Davacının maddi tazminat davasının kabulü ile davacı ... için hesaplanan 8.186,08 TL destekten yoksun kalma tazminatının, davalı ... şirketinden - poliçede yazılı limitleri ile sınırlı olmak kaydı ile - dava tarihinden itibaren, diğer davalılardan ise olay tarihi olan 12/12/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine,davacıların manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile davacı ... için 10.000,00 TL, davacı ... için 5.000,00 TL, davacı ... için 5.000,00 TL, davacı ... için 5.000,00 TL, davacı ... için 5.000,00 TL, davacı ... için 5.000,00 TL,

davacı ... için 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 12/12/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan tahsili ile davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, dair verilen hüküm davalı ... vekili, davalı ... vekili ile davacılar vekili tarafından tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve özellikle, manevi tazminatın takdirinde BK 47.maddesindeki (TBK'nun 56.md) özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... vekili, ../... -3- 2018/3289 2019/1975

davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece davacıların her biri için ayrı ayrı talebinin kabulüne karar verilerek, davacılar vekili yararına tek vekalet ücretine hükmedilmiştir.

İhtiyari dava arkadaşı olan davacıların her birinin murislerinin dölümü nedeniyle ayrı ayrı manevi tazminat talebinde bulunmuş olması, her birinin davasının diğerinden bağımsız olması ve aralarında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunanların usul ekonomisi ilkesi dikkate alınarak birlikte dava açtıkları durumda da esasen birden fazla dava olduğu dikkate alınarak; her bir davacı yönünden lehine hükmedilen tazminat miktarına göre ayrı ayrı vekalet ücreti verilmesi gerekirken yazılı şekilde tek vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil bozmayı gerektirmekte ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden,

hükmün 6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.’nun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.