Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/3495 K.2020/895

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine ilişkin kararın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; esas yönünden istinaf isteminin reddine ilişkin kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra,dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili ...’ya ait ticari araçla seyahat eden ...’in, karlı havada yaşadığı sıkıntı nedeniyle panikleyerek araçtan indiği esnada, davalılardan ... yönetimindeki tırın kayarak çarpması sonucu hayatını kaybettiğini, ölenin mirasçılarına SGK tarafından 58.148,78 TL peşin değerli gelir, 167,88 TL cenaze yardımı olmak üzere toplam 58.316,66 TL ödeme yapıldığını, SGK'nın yapılan ödemeden sonra müvekkili ve diğer davalılara yönelik dava ikame ettiğini, Gerede Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nin 2010/949 E, 2014/120 K. sayılı ilamında müvekkiline %50, ölene %10 ve diğer davalılar ... ve ...

Ltd. Şti.'ne %40 kusur atfederek 52.484,99 TL’nin 25.05.2005 tarihinden itibaren müvekkili ve her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verildiğini, kararın temyiz aşamasında olduğunu, henüz kesinleşmediğini, bu sebeple SGK’nın ödediği tutarı esas alarak dava açtıklarını,

olay tarihinin 08.03.2005 olduğu düşünüldüğünde sigortanın sorumluluğunun ve rücuen alacağın zamanaşımına uğrayacak olması karşısında hukuken korunması gereken bir menfaatin bulunduğunu ileri sürerek SGK tarafından kaza sonrası vefat edenin yakınlarına ödenen 58.316,66 TL'nın 25.05.2015 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, ödeme yapılmadan rücu davası açılamayacağı için davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekilince süresi içerisinde istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 15.03.2017 tarih, 2015/131 Esas-2017/228 Karar sayılı ilamının usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunması nedeniyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/(1)-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-İlk Derece Mahkemesi'nce verilen karara yönelik olarak davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi'nce esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Her ne kadar karar başlığında HMK'nın 359/1-a maddesi hükmüne aykırı olarak başkan, üyeler ve zabıt katibinin ad, soyad ve sicil numaraları yazılmamış ise de, bu husus mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak değerlendirilmiş bozma nedeni yapılmamıştır.