KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2018/3587 E., 2019/11604 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Aralık 2019
Karar Metni
558 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
Davacılar ... (kendi adına asaleten ..., ...'a velayeten) ile davalı ... Sigorta A.Ş. aralarındaki dava hakkında İskenderun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nden (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 28.11.2014 gün ve 2013/187 - 2014/954 sayılı kararın Dairemiz’in 17.01.2018 gün ve 2015/6088 -2018/154 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde taraf vekilleri tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili, destekleri ...'ın 13/01/2013 tarihinde dava dışı ...'in sevk ve idaresindeki davalıya sigortalı araçta yolcu olarak bulunduğu sırada gerçekleşen kazada vefat ettiğini belirterek, şimdilik ... için 60.000,00 TL, ... için 20.000,00 TL ve ... için 20.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacılara ödetilmesine karar verilmesini talep etmiş, 21.09.2014 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini eş için 138.186,00 TL, Irmak için 38.488,50 TL ve Deniz için 48.325,50 TL olarak belirlemiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile; ... yönünden 125.630,84 TL, ... yönünden 27.332,71 TL ve ... yönünden 34.870,07 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı sigorta şirketinden tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin onama ilamı üzerine taraf vekilleri tarafından kararın düzeltilmesi talep edilmiştir.
1-Davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin, dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, 6100 sayılı HMK’nun geçici 3.maddesi 2.fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nun 440.maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmadığından reddine, karar verilmiştir.
2-Davacılar vekili dava dilekçesinde davacıların desteğinin vasıflı işçi olarak çalıştığını asgari ücretten yüksek geliri olduğunu bildirmiştir. Dosyaya sunulan diplomaya göre desteğin 1992 yılında endüstri meslek lisesi torna tesviye bölümünden mezun olduğu anlaşılmaktadır.
Yargılama sırasında dinlenilen tanıklardan; ..., desteğin çelik montaj işinde çalıştığını aylık 1.800,00 TL kazancı olduğunu beyan etmiş yine kaza anında destekle aynı araçta olan ve aynı yerde çalıştığı anlaşılan diğer tanık ..., destekle aynı işyerinde çalıştığını, desteğin kaynak ustası olduğunu 1.700,00 - 1.800,00 TL maaş aldığını beyan etmiştir.
Mahkemece bilirkişi raporunda asgari ücret esas alınmak suretiyle hesap yapılan miktarlar hükme esas alınmış ise de desteğin meslek lisesi torna tesviye mezunu olması, tanık beyanları ve meslek odası cevabı dikkate alındığında desteğin asgari ücretin üzerinde gelir elde edeceğinin kabulü gerekir.
Bu durumda mahkemece desteğin 1.800,00 TL gelirinin olduğu kabul edilmek suretiyle tazminat hesabının gözönüne alınarak soncuna göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle hüküm tesisi doğru görülmemiş maddi yanılgı sonucu bu husus gözardı edildiğinden davacılar vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2018/3587, K. 2019/11604, 5 Aralık 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama