Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/3893 K.2019/631

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacı olduğu aracın tam kusurla müvekkillerinin çocukları/kardeşlerine çarparak ölümüne neden olduğunu, davacı anne ve babanın ölenin desteğinden yoksun kaldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davacı baba için 2.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve 10.000,00 TL manevi tazminatın, davacı anne için 2.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 10.000,00 TL manevi tazminatın, davacı kardeş ... için 5.000,00 TL manevi tazminatın, davacı kardeş ... için 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi talebini artırmıştır.

Davalılar vekili, ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davanın kısmen kabulü ile davacılardan ... için 7.687,37 TL ve ... için 37.423,26 TL destekten yoksun kalma tazminatının

davalılardan tahsiline, davalılardan ... aleyhine açılan manevi tazminat ve cenaze masrafı taleplerinin reddine, davacılardan ... için 10.000,00 TL, ... için 10.000,00 TL, ... için 5.000,00 TL ve ... için 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 16/04/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... haricindekilerden müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-)Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminatı istemine ilişkindir.

Dava konusu trafik kazasında, destek yaya ile davalı sürücünün kusur oranlarının tespiti bakımından mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre meydana gelen trafik kazasında destek yayanın % 20, davalı şirketin %20, davalı sürücünün ise % 60 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir. Dosya kapsamındaki kaza tespit tutanağında; destek yayanın asli kusurlu, davalı sürücünün ise tali kusurlu olduğu tespit edilmiştir.

Davalı sürücünün sanık olarak yargılandığı ceza yargılamasında; keşfen alınan bilirkişi raporuna göre destek yayanın birinci derecede kusurlu, davalı sürücünün ise ikinci derecede kusurlu, İTÜ kuruldan alınan bilirkişi raporuna göre destek yayanın 6/8 oranında kusurlu, davalı sürücünün ise 2/8 oranında kusurlu olduğu belirlenmiş ve sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay 12. Ceza Dairesi 19.04.2012 tarihli ilamı ile karar onanarak kesinleşmiştir. Mahkemece alınan ve benimsenen kusur raporu ile, ceza yargılama sırasında alınan raporlarda belirlenen kusur dağılımı birbirleriyle uyumlu değildir.

Açıklanan bu nedenler karşısında mahkemece, Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyetinden seçilecek bilirkişi heyetinden, ceza dosyası getirtilerek, ceza doyasında alınan tüm kusur raporları da irdelenmek sureti ile tüm dosya kapsamı incelenmek ve kusur belirlemeleri

arasındaki çelişkiyi gideren, ayrıntılı, gerekçeli, denetime açık bir rapor alınarak, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.