KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2018/3987 E., 2020/4307 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2020
- Mahkemesi
- Tüketici Mahkemesi
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
TTaraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davacıya ait ... marka 2012 model aracın 07/02/2014 tarihide genişletilmiş kasko sigortası sözleşmesinin ...-0 nolu sözleşme ile davalı sigorta şirketi tarafından yapıldığını, aracın ... tarafından kullanımı esnasında 13/09/2014 yaptığı trafik kazasında pert olduğunu, zararın tazmini için davalı şirkete müracaat edilmiş ise de, 28/10/2014 tarihli cevabi yazı ile yapılan araştırma sonucunda aracın kiralık olarak kullanıldığı tespit edildiğinden,
%50 oranında muafiyet uygulanarak ödenecek bedelin 9.605,50 TL olduğunun belirtildiğini, oysaki aracın Rent A Car olarak kullanılmadığını, şirket işinin halledilmesi için ...'a verildiğini belirterek, fazlaya dair talep hakları saklı kalmak kaydıyla 43.000,00 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep dava etmiştir.
Davalılar vekili, kaza yapan aracın kasko sigortasının davalı şirket tarafından yapıldığını, yapılan araştırma sonucunda aracın kiralık olarak kullanıldığı, sigorta sözleşmesindeki düzenleme nedeni ile hasarın %50'sinin ödenebileceği belirlendiğinden, davacıya 9.605,50 TL ödenmesi gerektiği, bu raporda bahsedildiğini belirterek, davanın reddine, aksi takdirde poliçe teminatı ile sınırlı tutulmasına karar verilmesi talep etmiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre,davanın kısmen kabulüne, davacı için; davanın kısmen kabulüne, 22.668,98 TL'nin 28/10/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2018/3987, K. 2020/4307, 2 Temmuz 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama