Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/4011 K.2020/3126

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen maddi ve manevi tazminat davasında verilen; asıl davanın kısmen, birleşen davanın ise kabulüne ilişkin karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davalılar ... ve ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı ...Ş. vekilinin istinaf başvurusunun ise kabulü ile asıl dava yönünden yeniden karar verilmek üzere ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili asıl davada, davalılardan ...'ın maliki olduğu, davalı ... tarafından kullanılan ve davalı ... tarafından ZMMS poliçesi yapılan aracın 11.07.2013 tarihinde yaya geçidinden karşıya geçmeye çalışan

müvekkili...'a çarparak yaralanmasına yol açtığını, müvekkilinin kaza nedeniyle 7 gün hastanede yattığını, 2 ameliyat geçirdiğini, sol koluna platin takıldığını, parçalanan dalağının alındığını, bacağının parçalandığını, henüz 15 yaşında olan müvekkilinin hem beden hem ruh sağlığının bozulduğunu, kaza sonrasında çalıştığı işten de çıkarılan müvekkilinin tüm hayatının kazadan etkileneceğini, anne ve babası olan müvekkillerinin de kaza nedeniyle ağır üzüntü yaşadıklarını, kazadan dolayı ...'ın kusurlu olduğunu ve müvekkilinin bir kusurunun bulunmadığını, yaşanan kaza, ameliyat,

tedavi ve ileride doğacak olan maddi kayıplar için ve bundan sonraki hayatında maluliyeti nedeniyle doğacak zararların tazmini amacıyla... için 10.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminat, babası ... ve annesi ... için 15.000,00'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş, 18.08.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile de talebini 80.839,33 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri cevap dilekçelerinde davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kısmen kabulü ile tedavi giderleri yönünden maddi tazminat talebinin reddine, 15.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...’dan kaza tarihi olan 11.7.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine, 5.000,00'er TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...’dan kaza tarihi olan 11.7.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile müştereken ve müteselsilen alınarak davacılar ... ve ...'e ayrı ayrı verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, birleşen davada ise.

81.839,33 TL maddi tazminatın, 1.000,00 TL'nin kaza tarihi olan 11.7.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile olmak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...’e verilmesine karar verilmiş; hükme karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince; davalılar ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen istinaf istemlerinin HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince reddine, davalı ... vekilinin istinaf isteminin kabulü ile asıl dava yönünden yeniden karar verilmek üzere ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davalı ...Ş. hakkındaki manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44.maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2018 yılı için 47.530,00 TL’dir.

Davacılar lehine hükmedilen manevi tazminatların miktarı itibariyle temyize konu edilen karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin manevi tazminatlar yönünden hükmün kesin olması nedeni ile reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalılar vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, davacı hakkındaki maddi tazminata ilişkin olan usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.