Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/4060 K.2020/5761

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 13.10.2020 Salı günü davacılar ve davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın 16/09/2012 tarihinde davacı ... ve ... kızı, diğer davacının kardeşi ... çarpması şeklinde meydana gelen trafik kazası sonucu ...'ın vefat ettiğini, davalı sürücünün ve yolda bulunan mıcırlar nedeniyle Belediye'nin kusurlu olduğunu beyanla, şimdilik davacı ... ve ... için 500,00'er TL maddi, 75.000,00'er TL manevi tazminat ile davacı ... için 50.000,00 TL maddi ve 200.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 27/05/2016 tarihli ıslah dilekçesi ile, maddi tazminat talebini davacı ... için 40.266,37 TL'ye, davacı ... için 37.481,54 TL'ye artırmıştır.

Davalı ... vekili, kusura itiraz ederek davacıların tazminat taleplerinin fahiş olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı .... vekili, davanın reddini savunmuştur. Davalı ... vekili, müvekkili tarafından kazaya karışan aracın davalı ...'e fiilen satışının yapıldığını ve teslim edildiğini ancak trafik kaydında devir işlemlerini gerçekleştiremediğini, müvekkiline kusur atfedilemeyeceğini beyanla, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davacılar ... ve ...'ın davalılara karşı açmış olduğu maddi tazminat davasının kabulüne, davacı ... için 38.522,37 TL'nin, davacı ... için 35.624,54 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara ödenmesine, davacıların manevi tazminat davasının kabulüne ve davacı ... için 75.000 TL davacı ... için 75.000 TL ve davacı ... için 50.000 TL'nin kaza tarihi olan 15/09/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'den müşetereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiş;

karara karşı davalı ... vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince, usul ve yasaya uygun İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 07/03/2017 tarih ve 2014/1139 E., 2017/140 K. sayılı kararına karşı davalı ... vekili tarafından yapılan istinaf talebinin HMK 353/1-b/1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı ... vekilinin davacılar lehine hükmedilen maddi tazminatlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanununun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2018 yılı için 47.530,00 TL’dir.

Davalı vekili tarafından temyize konu edilen, davacılar lehine kabul edilen maddi tazminatlara ilişkin karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı ... vekilinin davacılar

lehine hükmedilen maddi tazminat miktarına ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı ... vekilinin davacılar lehine hükmedilen manevi tazminatlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi tazminatı istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, B.K.’nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nasafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nasafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar, kaza tarihi dikkate alındığında, davacılar için takdir olunan manevi tazminatın bir miktar fazla olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.