Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/4442 K.2020/32

Taraflar arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemli davadan dolayı, verilen karara karşı, davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi'ne yapılan istinaf başvurusu üzerine, istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosyadaki kağıtlar okundu gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu aracın, davacının idaresindeki araca çarpmasıyla oluşan kazada yaralanan davacının işgücü kaybına uğradığını, karşı araç sürücüsü kazada kusurlu olduğundan davalının zarardan sorumlu olduğunu belirterek belirsiz alacak davası olarak açtıkları davada şimdilik 1.000,00 TL geçici ve kalıcı maluliyet tazminatının kaza tarihinden işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesi tarafından, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davaya konu kazada davacının tam kusurlu olduğu ve davalıya sigortalı araç sürücüsünün kusursuz olduğu, davacının davalıdan tazminat talep hakkı bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen hükme karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından; ilk derece mahkemesi tarafından hükme esas alınan ATK raporu, kaza tespit tutanağı ile çelişkili olmakla birlikte, mahkemenin trafikçi bilirkişiden aldığı rapor ile ATK'dan aldığı raporun birbiriyle uyumlu olduğu; ATK raporunun kaza tespit tutanağı ile trafikçi bilirkişi raporu arasındaki çelişkiyi giderdiği, davacının kazada tam kusurlu olduğu ve davalının zarardan sorumlu olmadığı; ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b.1 maddesi gereği esastan reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine, HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi'nce esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre; usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.