Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/4512 K.2020/4073

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun birleşen dava yönünden miktar yönünden kesin olması nedeniyle reddine, asıl dava yönünden esastan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Asıl ve birleşen davada, davacı vekili; davalı ...’nın maliki olduğu, diğer davalı ...’in sevk ve idaresindeki traktörün 25.02.2011 tarihinde karıştığı trafik kazasında traktör üzerinde yolcu olarak bulunan ...’ın yaralandığını ve malul kaldığını, kazaya karışan aracın geçerli bir trafik sigortası bulunmadığından yaralanan ...’a başvuru üzerine müvekkili kurum tarafından 25.04.2012 tarihinde 200.000,00 TL, yine aynı kaza kapsamında 475,98 TL acil servis ambulans hizmeti nedeniyle Sağlık Bakanlığına ödeme yapıldığını, KTK hükümlerine göre araç maliki ve sürücüsü olan davalıların sorumlu olduğunu,

müvekkilinin rücu hakkının bulunduğunu bu sebeple ödeme yapılan bedelin davalılardan tahsili için aleyhlerinde ...’a ödenen miktar için Bodrum 1. İcra Müdürlüğünün 2012/5569 sayılı dosyası ve ambulans ücreti olarak ödenen miktar için Bodrum 2. İcra Müdürlüğünün

2012/7436 sayılı dosyası üzerinden icra takibi başlatıldığını, ödeme emri tebliğine rağmen, borç ödenmediği gibi borca itiraz edildiğinden takibin durdurulduğunu, itirazların haksız olup, iptalinin gerektiğini ileri sürerek borçluların icra dosyasına yapmış oldukları itirazların ayrı ayrı iptali ile takibin devamına, her iki davada da %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı ... vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Bodrum 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) 16.11.2016 tarih 2012/69 Esas 2016/234 Karar sayılı ilamında.

Asıl dava ve birleşen dava yönünden davanın kısmen kabulü ile davalıların asıl dava yönünden Bodrum 1. İcra Dairesinin 2012/5569 sayılı takip dosyası yönünden 200.000,00 TL asıl alacak ve 6.150,00 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 206.150,00 TL ve birleşen dosya yönünden davalıların Bodrum 2. İcra Dairesinin 2012/7436 sayılı takip dosyası yönünden 475,98 TL asıl alacak, 74,60 TL faiz olmak üzere toplam 550,58 TL borçlu oldukları anlaşıldığından, her iki icra dairesine yapılan itirazlarının bu meblağlar yönünden iptali ile,

takiplerin bu meblağlar yönünden devamına, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, icra İnkar tazminatı talebinin yasal koşulları oluşmadığından reddine,karar verilmiş; davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi’nce; davalı ... vekilinin birleşen davaya yönelik istinaf başvurusunun mahkemece birleşen davada verilen kararın miktar itibariyle kesin nitelikte olması nedeniyle reddine,davalı ... vekilinin asıl davaya yönelik istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine,karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanununun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2018 yılı için 47.530,00 TL’dir.

Hükmü temyiz eden davalı ... aleyhine birleşen davada kabul edilen miktar 550,58 TL olup,

temyize konu karar anılan tarihten sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

2-İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalı ... vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.