Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/4741 K.2019/9838

Davacılar ...(Kendi adına asaleten ... ve ... velayeten) ile davalı ...Ş. arasındaki dava hakkında Aksaray 3.Asliye Hukuk Mahkemesinden (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 16.04.2015 gün ve 2013/774-2015/144 sayılı hükmün Dairenin 31.05.2018 gün ve 2015/10955-2018/5753 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı ... şirketine zorunlu mali mesuliyet sigortası ile sigortalı olan aracın, davacıların destekleri olan ...'ın sevk ve idaresindeki araca arkadan çarpması sonucu ...'ın vefat ettiğini belirterek, belirsiz alacak davası olarak açtıkları davada, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davacı ... için 50.000,00 TL, ... için 3.000,00 TL, ... için 5.000,00 TL olmak üzere toplam 58.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 06/08/2013 tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalı ... şirketinden sigorta limitleri ile sorumlu olmak üzere tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davalı şirketin sorumluluğunun sigortalısının kusuru ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, davacıların murisinin emniyet kemerini takmadığından müterafik kusurunun olduğunu, hatır taşıması indirimi yapılmasını öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile; davacı ... için 42.185,71 TL, davacı ... için 2.126,73 TL, destekten yoksun kalma tazminatının (sigorta poliçe limiti dahilinde kalmak üzere) dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine; davacı ... için taleple bağlı kalınarak 5.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının (sigorta poliçe limiti dahilinde kalmak üzere) dava tarihinden

itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin kabulüne karar verilmiş; hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 31.05.2018 gün ve 2015/10955 Esas - 2018/5753 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, bu kez davacılar vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

1-Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacılar vekilinin 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nin 440. maddesinde sayılan hallerden hiç birisine uygun olmayan sair karar düzeltme isteklerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, ölümlü trafik kazası nedeniyle, destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Ayrıca, hükme esas alınan aktüerya raporunda; sağ kalan eş davacı ...'nın olay tarihinde 34 yaşında olduğu belirtilerek AYİM tablosuna göre %17 evlenme ihtimali bulunduğu, iki küçük çocuğu nedeniyle %10 tenzil yapıldığında %7 evlenme ihtimali indirimi yapılması gerektiği belirtilmiştir. Oysa, davacı eş aktüerya raporunun tanzimi tarihinde 36 yaşında olup AYİM tablosuna göre evlenme ihtimali %9 olup, iki küçük çocuğu nedeniyle %10 tenzil yapıldığında eşin evlenme ihtimalinin olmadığı kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirdi. Mahkemece, davacı eşin evlenme ihtimalinin belirlenmesinde, olay tarihindeki yaşını esas alan bilirkişi raporu benimsenerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Destekten yoksun kalma zararının hesabında, destekten yoksun kalanlara müteveffanın sağlığında sağlamış olduğu/ olacağı yardımın miktarı doğru şekilde belirlenmelidir.

Somut olayda destek evli ve 2 çocuklu olarak vefat etmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; desteğin muhtemel gelirinden eşine %40, 2 çocuğuna %10'ar pay ayrılmış, desteğin anne ve babasına ise pay ayrılmamıştır. Dairemiz ilkelerine göre; desteğin muhtemel gelirinden desteğe 2 pay, eşe 2 pay, çocuklara birer pay ayrılacak ve ana ve babaya da birer pay verilecektir.

Bu durumda mahkemece, Dairemiz'in yerleşik uygulamaları ile belirlenen ve yukarıda ifade olunan destek payları esas alınmak suretiyle, desteğin anne ve babasının sağ olup olmadığı araştırılmak ve anne-babanın payı gözetilmek suretiyle, desteğin gelirinden varsa anne ve babasına da pay

ayrılarak davacı eş ve 2 çocuğun talep edebileceği tazminat miktarının belirlenmesi konusunda, rapor düzenleyen bilirkişiden ek rapor alınarak kazanılmış haklara halel gelmemek şartıyla karar verilmesi gerekirken, destek paylarının hatalı belirlendiği bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.