Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/4855 K.2020/949

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine,dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili;müvekkillerinin ortak murisi olan ...’ın 21/06/2015 tarihinde tek taraflı olarak yaptığı trafik kazasında, ...’ın ve araçta yolcu olarak bulunan ...'ın vefat ettiğini, yolcu ...'ın yaralandığını, ...'ın davacı ...'ın eşi, ...'in ve ...'ın babası olduğunu, kazada hayatını kaybeden ...'ın davacı ...'nın kızı, diğer davacıların kardeşi, yine kazada hayatını kaybeden ... ile ...'ın davacı ...'nın kayınbabası ve kayınvalidesi olduğunu,kazaya karışan aracın davalı ... nezdinde ... poliçesi ile sigortalı olduğunu,

müvekkillerinin olay nedeniyle destekten yoksun kaldıklarını ve davacı ...'ın tam olarak sağlığına kavuşamadığını beyanla,fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak ve belirsiz alacak davası olarak ..., ..., ... ve ...'ın ölümü nedeni ile ..., ..., ... için için 1.000,00 TL, toplam 3.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının, ve ... için 1.000,00 TL kalıcı ve geçici iş gücü kaybına ilişkin maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacılar vekili;12.10.2016 tarihli dilekçesi ile ...'ın yaralanması nedeniyle maddi tazminat yönünden davalı ... A.Ş. ile uzlaştıklarını, bu nedenle bu husustaki taleplerinden vazgeçtiklerini, sadece müteveffa ...'ın ölümü nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı talep ettiklerini belirtmiştir.

Davacılar vekili 07.02.2017 tarihli talep artırım dilekçesiyle; dava değerini, davacı ..., 206.549,42 TL ... için 45.208,54 TL, ... için 14.882,14 TL olmak üzere toplam 266.640,10 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 30.05.2017 gün ve 2015/1967 E.-2017/829 K. sayılı ilamında toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile davacı ... için 206.549,42 TL, davacı ... için 14.882,14 TL,davacı ... için 45.208,54 TL olmak üzere toplam 266.640,10 TL destekten yoksun kalma tazminatının 18.09.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine; davacı ...'ın geçici ve kalıcı maluliyete ilişkin talebinin uzlaşma nedeni ile bu konuda davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına,karar verilmiş; davacılar vekili ve davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi’nce; davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğu bu nedenle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davada kendisini vekille temsil ettiren her bir davacı yönünden hükmedilen tazminat miktarına göre ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiği gerekçesiyle,davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan kabulü kabulü HMK'nın 353/1-b.2 maddesi uyarınca, düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmek üzere, ...

1.Asliye Ticaret Mahkemesinin 30.05.2017 tarih 2015/1967 E. 2017/829 Sayılı kararının kaldırılmasına,davacı ...'ın davasının kabulü ile 206.549,42 TL,davacı ...'ın davasının kabulü ile 14.882,14 TL,davacı ...'ın davasının kabulü ile 45.208,54 TL destekten yoksun kalma tazminatının 18.09.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine,davacı ...'ın geçici ve kalıcı maluliyete ilişkin talebi konusunda davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına;davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b,1 maddesi uyarınca esastan reddine, karar verilmiş.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2018 yılı için 47.530,00 TL'dir.

Temyize konu kararda, davalı aleyhine, davacı ... için 14.882,14 TL, davacı ... için 45.208,54 TL tazminata hükmedilmiş, Yerel mahkemenin kararına karşı davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup;karar, anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davacılar ... ve ... için verilen kararın davalı yönünden kesin olması nedeni ile davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacılar vekili ve davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.