Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/5099 K.2020/3868

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalı vekilinin esas yönünden istinaf isteminin kabulüne ilişkin kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının maliki olduğu 34 07 18190 plakalı iş makinesinin finansal kiralama yolu ile dava dışı 5K İnş. Ltd.

Şti'ne kiralandığını, söz konusu iş makinesinin 28/09/2009 tarihinde 07 AB 0016 plakalı otobüse çarparak ölüm ve yaralamayla sonuçlanan kazaya sebep olduğunu, kaza tarihi itibariyle iş makinesinin ZMSS poliçesinin de bulunmadığını, kaza neticesinde ölenin mirasçılarının destekten yoksun kalma tazminatı, yaralananlar maluliyet tazminatı ve Sağlık Bakanlığının da tedavi giderlerinin tazmini için müvekkiline başvurduklarını ve müvekkili tarafından ilgililere ödeme yapıldığını, Karayolu Trafik Kanunu hükümleri uyarınca kusurlu aracın trafik sigortası olmaması nedeniyle müvekkilinin davalıya rücu hakkı bulunduğunu belirterek,

toplam 79.175,88 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkili şirketin araç maliki olmasına rağmen işletenlik sıfatının bulunmadığını, vasıtanın uzun süreli sözleşme ile dava dışı şirkete kiralandığı için kendilerine husumet düşmeyeceğini savunmuş davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile toplam 71.404,88 TL'lik rücuen tazminatın ödeme tarihlerinden işleyecek faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince davacı vekilinin ilk derece mahkemesi kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve hükmün HMK'nın 353/1-b,2 madde ve fıkrası uyarınca yeniden tesisine, davanın husumet yokluğundan reddine, karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekili ile davalı vekilince yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.