Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/5473 K.2019/11352

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, dosyadaki kağıtlar okundu gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacıya ait olup davalı şirket nezdinde kasko poliçesiyle sigortalı aracın, karıştığı kaza sonucu kullanılamaz hale geldiğini; araç sürücüsünün alkollü olduğu gerekçesiyle davalının ödeme yapmaktan kaçındığını, oysa sürücülerinin alkolsüz olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 210.000,00 TL. tazminatın dava tarihinden işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, sigortalı araç sürücüsünün kaza anında alkollü olduğunu ve zararın teminat dışı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesi tarafından, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 164.000,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla isteğin reddine dair verilen hükme karşı, davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi tarafından; davacıya sigortalı araç sürücüsünün kaza anında alkollü olmadığı ve vücutta bulunan alkolün kazanın oluşumunda münhasıran etkili olmadığı alınan uzman heyet raporuyla saptandığından, zararın teminat kapsamında olduğu; kaza nedeniyle pert olan sigortalı aracın sovtaj bedeli ile tazmini gereken zarar miktarının uzman bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen raporla belirlendiği; anılan raporları hükme esas alan ilk derece mahkemesi kararının, usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalı vekilince yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi'nce esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre; usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.