Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2018/5474 K.2020/3672

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili, davalı ... şirketi vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 19.09.2010 günü davacı ...’in sürücü/malik olduğu diğer davacıların yolcu olduğu araç ile davalıların sürücü, malik ve trafik sigortacısı olan aracın karıştığı trafik kazasında davacı aracının hasarlandığını ve davacıların yaralandığını belirterek davacı araç maliki Ilgaz için şimdilik 1.000,00 TL hasar tazminatının, her bir davacı için 500,00 TL tedavi gideri, 500,00 TL kazanç kaybı olmak üzere toplam 1.000,00 TL maddi tazminatın, davacılar Ilgaz, ... ve ...’nın her biri için 4.000,00 TL, davacı ... için 2.000,00 TL olmak üzere toplam 14.000,00 TL manevi tazminatın gerçek kişilerden olay gününden yasal faizi ile sigorta şirketi yönünden ihbar tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müşterek müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 2.000,00 TL maddi tazminatın 19.09.2010 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte her üç davalıdan müştereken ve müteselsilen alınarak

davacılara verilmesine, 5.000,00 TL manevi tazminatın ise 19.09.2010 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili, davalı ... şirketi vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-)6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 2015 yılı için 2.080,00 TL'dir.

Temyize konu davacılar için 2.000,00 TL maddi tazminat olarak kabul edilen karar, kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı ... vekili, davalı ... şirketi vekili ile davalı ...’nın davacılar lehine hükmedilen maddi tazminata dair temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-)Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar ve araç hasarı nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1086 Sayılı HUMK'nun 388 ve 389. maddeleri ile 6100 Sayılı HMK'nun karşılık 297/1-2 maddeleri uyarınca, mahkeme kararında; hüküm sonucunun, taraflara yükletilen hak ve sorumlulukların şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde ayrı ayrı ve açıkça gösterilmesi gerekir. Ayrıca; davacılar ihtiyari dava arkadaşı olmakla davacıların talepleri birbirlerinden bağımsız ayrı bir dava olup, ihtiyari dava arkadaşı olan her bir davacının davası hakkında usul hükümlerine göre ayrı ayrı hüküm kurulması gerekir. Yukarıda belirtilen ilkeler gözardı edilerek, infazda tereddüt oluşturacak şekilde davacıların manevi tazminat talepleri ayrı ayrı değerlendirilerek ve gerekçelendirilerek davacılar yönünden ayrı ayrı hüküm kurulmamış olması doğru görülmediğinden, kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

3-)Bozma neden ve şekline göre, davalı ... vekili ile davalı ...’nın sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.