KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2018/5802 E., 2020/1330 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Şubat 2020
- Mahkemesi
- ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan istinaf incelemesi sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili; 25/09/2015 tarihinde tek taraflı trafik kazası sonucunda davacıların desteklerinin hayatını kaybettiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah ile maddi tazminat talebini 199.585,64 TL'ye yükseltmiştir.
Davalı ... vekili, ... Genel Şartlarında 01.06.2015 tarihinde yapılan değişiklik ile destek şahsın kusuruna karşılık gelen tazminatların, teminat kapsamı dışında bırakıldığını bu sebeplerle davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince süresi içerisinde istinaf edilmiştir.
... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi tarafından; İlk Derece mahkemesi kararı usul ve yasaya uygun olduğundan, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1. maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiş; bu karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
İlk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacılar vekilince yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi'nce esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre; usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2018/5802, K. 2020/1330, 12 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama