KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2018/5806 E., 2020/4006 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Haziran 2020
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
443 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili, meydana gelen kazada müvekkillerinin desteğinin öldüğünü, davalıların ise zarara neden olan aracın işleteni/sürücüsü ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğunu açıklayıp 2.500,00'er TL maddi tazminatın davalılardan, 15.000,00'er TL manevi tazminatın davalı ...'dan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini yükseltmiştir.
Davalılar davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece; toplanan delillere göre davanın kısmen kabulü ile davacılar için 15.880,92'şer TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacılar için 10.000,00'er TL manevi tazminatın davalı ...'dan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ...Ş. vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacılar vekilince dava dilekçesi ile talep edilen tazminatlardan davalı ...Ş.'nin maddi tazminattan sorumlu olduğu açıklanarak tazminat talep edilmiş, sigorta şirketi yönünden manevi
tazminatın tahsili talep edilmemiş olup mahkemece de, davalı ...Ş. yönünden manevi tazminatın tahsiline karar verilmediği halde davalı ... şirketi aleyhine kabul edilen manevi tazminat miktarı yönünden vekalet ücreti, harç ve yargılama giderine hükmedilmesi doğru değil bozma sebebi ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2018/5806, K. 2020/4006, 25 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama