Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/112 K.2020/5320

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı, davanın reddine dair verilen yerel mahkeme kararına karşı davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi’nce istinaf başvurusunun kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin murisi ... murisin cinnet geçirerek intihar ettiğini, murisin mirasçılarından altısının ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 10.09.2012 tarih 191 E., 231 K. sayılı kararı ile mirası reddettiklerini, müvekkili dışında mirasçı olarak ... ve ... kaldığını, murisin ... A.Ş. .../...

Şubesinden, 120 ay vadeli 65.000,00 TL bedelli konut kredisini 07.10.2010 tarihinde, 120 ay vadeli 2.500,00 TL bedelli tüketici kredisini 07.10.2010 tarihinde, 18 ay vadeli 5.425,45 TL bedelli tüketici kredisini 16.04.2012 tarihinde kullandığını, murisin konut kredisini kullanırken bankanın da yönlendirmesi ile davalı ile 22.10.2010 başlangıç, 22.10.2017 bitiş tarihli, 59.000,00 TL vefat teminatı bedelli “... A.Ş.

Uzun Süreli Kredi Grup Hayat (Ort) Katılım Sertifikası”nı akdettiğini, murisin vefatından sonra davalının krediyi kullandıran ... A.Ş. ... Şubesine hitaben yazmış olduğu yazısında; “... ’nun intihara teşebbüs neticesi vefat ettiği TTK’nun emredici nitelikteki 1503/1 maddesi ve Hayat Sigortaları Genel Şartları’nın A.3-2 maddesi uyarınca ... A.Ş ve/veya müteveffanın kanuni varislerine şirketimizce herhangi bir hayat sigortası tazminatı

ödenmesinin mümkün değildir....” diyerek tazminat ödenmesi talebini reddettiğini beyanla, fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL'nin vefat tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş; mahkemenin 04.12.2014 tarihli ara kararı doğrultusunda davaya dayanak poliçenin 59.000,00 TL bedeli üzerinden eksik harcı 16.12.2014 tarihli makbuzla tamamlamıştır. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamı, tarafların iddia ve savunmaları değerlendirilerek, somut olayda sigortalının duygusal ilişki yaşadığı kadını silahla yaraladıktan sonra silahı kafasına dayayıp intihar ettiği, bu yönü ile sigortalının kapıldığı öfke sonucu ölüme yöneldiği ve intihar ettiği, müteveffa anlık bir öfke sonucu intihara yönelmiş ise de bu durumun yasada öngörülen akli melekelerde geçici ve sürekli bir rahatsızlığın varlığına işaret eden bir durum olmadığı, nitekim 06.11.2015 tarihli bilirkişi raporunda kanunda bahsedilen akli melekelerin yerinde olmaması halinin anlık bir hal olmadığı,

kişinin bir akıl hastalığından muzdarip olması veya akıl sağlığının normal çalışmasını engelleyecek bir rahatsızlık sebebiyle tedaviye tabi olması şeklinde yorumlanması gerektiği, dosya kapsamında yer alan delillere göre tıbbi açıdan bu hal tespit edilemediği,

somut olay mevcutken genel ibarelerden hareketle sonuca varılamayacağı, sigortalının intiharının TTK 1503/2 maddesi hükmüne göre akli melekelerindeki bir rahatsızlık sebebiyle gerçekleştiği kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmiş, bu karara karşı davacı vekili tarafından süresi içerisinde istinaf yasa yoluna başvurulmuş, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesince, psikiyatrist ve sigortacı bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulundan rapor alınmış, bilirkişi raporunda özetle;

murisin akli melekelerinde bozulmaya yol açabilecek demans (bunama), zeka geriliği, şizofreni gibi bir rahatsızlığa ait yeterli bilgi, bulgu ve kanıt tespit edilemediği, kişinin "akli melekelerindeki bir rahatsızlık sebebi ile" intihar ettiği kanaatine varılamadığı, ayrıca intiharı tasarlayıp yaparak riski kasıtlı olarak gerçekleştirdiğine dair bir kanaate de varılamadığı,

6102 sayılı TTK'nın 1503. maddesi gereğince, davalı sigorta şirketinin tazmin yükümlülüğünün bulunmadığı tespit ve görüşü bildirilmiş, bu durumda ilk derece mahkemesince, iddia ve savunma, murisin ölüm şekli ve otopsi raporunda kan ve idrarında belirlenen maddeler dikkate alınarak, murisin tüm tedavi ve hastane evrakı getirtilip, psikiyatri uzmanı bilirkişinin de bulunduğu bilirkişi

kurulundan rapor alınması gerekirken, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında karar verilmesine, açıklanan gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.