Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/1300 K.2020/6802

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacı vekili; davalı ... şirketi nezdinde trafik sigortalı aracın davacıya ait araca arkadan çarparak zarar verdiğini, delil tespiti yaptırdıklarını, delil tespiti gideri dahil toplam 13.390,22 TL'nin tahsili için başlatılan icra takibinin itiraz nedeniyle durdurulduğunu belirterek, itirazın iptali ile davalının %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, açılan hasar dosyasında tespit edilen 4.156,82 TL hasar bedelinin davacı tarafından kabul edilmediğini belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile davacı tarafından davalı aleyhine Ankara 3. İcra Müdürlüğünün 2012/16578 sayılı dosyası ile yapılan takibe davalının vaki itirazının 8.724,00 TL asıl alacak, 137,40 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 8.861,40 TL yönünden iptali ile asıl alacağa takip tarihinden itibaren faiz işletilmek suretiyle takibin devamına, alacak likit olmadığından koşulları oluşmayan icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan araç hasarına ilişkin maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararı öncesi verilen karar davalı tarafça temyiz edilmemiş olup, karar davalı bakımından kesinleşmiş bulunmaktadır. Bu suretle ilk kararda davacı aleyhine hükmedilen vekalet ücreti de kesinleşmiş olduğundan, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davalı lehine ilk karardan daha yüksek miktarda yeniden vekalet ücreti takdir edilmesi doğru olmayıp bozma sebebi ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/II. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.