Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/1323 K.2020/940

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 05.05.2010 tarihinde, müvekkillerinin eş/babaları ...'ın, davacı ...'e ait davalı nezdinde zorunlu mali mesuliyet sigortalı araçla karıştığı çift taraflı kazada vefat ettiğini belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla eş ... için 30.000,00 TL ve çocuklar ... için 5.000,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıya müracaat tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 24.03.2014 tarihinde maddi talebini çocuk... için 64.168,35 TL'ye, ... için 50.383,61 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı eş ...'ın davasının reddine; diğer davacıların davasının kısmen kabulü ile davacı... için 33.103,54 TL ve davacı ... için 25.992,19 TL'nin dava tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava; trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 85/1. maddesinde, “bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yararlanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, araç işletenin bu zarardan sorumlu olacağı”, aynı Yasanın 85/son maddesinde ise, “işleten ve araç işleticisi teşebbüsün sahibi, aracın sürücüsünün veya aracın kullanılmasına katılan yardımcı kişilerin kusurundan kendi kusuru gibi sorumludur” hükümlerine yer verilmiş, Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’nın A-1. maddesinde de,

“sigortacı bu poliçede tanımlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermesinden dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na göre işletene düşen hukuki sorumluluğu, zorunlu sigorta limitlerine kadar temin eder” şeklinde ifade edilmiştir.

Somut olayda, mahkemece alınan bilirkişi raporunda davacı eş ...’ın gerçek zararı 299.560,50 TL, davacı ... Yanar’ın gerçek zararı 50.383,61 TL ve davacı... Yanar’ın gerçek zararı 64.168,35 TL olarak belirlenmiş, davalı ... şirketinin kaza tarihi itibariyle poliçe limiti 175.000,00 TL olduğundan davacıların gerçek zararları poliçe limitine oranlanmak suretiyle davacı eş ...’ın 115.904,27 TL, davacı ... Yanar’ın 25.992,19 TL ve davacı...

Yanar’ın 33.103,54 TL tazminatı davalıdan talep edebilecekleri belirtilmiştir. Mahkemece, davacı eş ...'in aynı zamanda işleten olması nedeniyle bu davacının davası reddedilmiş, diğer davacıların davaları da poliçe limitine oranlama suretiyle belirlenen miktarların ödenmesi için kısmen kabul edilmiştir. Bu durumda mahkemece, işleten ... tazminat alamayacağına göre KTK.

96 maddesi uyarınca göreveten paylaşım yapılmasına gerek olmayacağı davacılar ... ve...'in gerçek zararlarının (50.383,61 TL+64.168,35=104.551,96) davalının poliçe limiti içerisinde kalması nedeniyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.