KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2019/1385 E., 2020/4903 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Eylül 2020
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili; davalılardan ...in müvekkilinin yönettiği sitenin 18/2400 arsa paylı Blok girişi A/1 kat 4 nolu meskenin tamamına elbirliği halinde malik olduklarını, anılan bağımsız bölüm olan meskenin 19.08.2011 tarihine kadar site ortak giderleri ödenmediğinden ...
İcra Müdürlüğünün 2011/3394 sayılı dosyası ile 4.625,00 TL asıl alacak ve genel kurul gereği aylık %10 olmak üzere 36.957,00 TL gecikme tazminatı olarak toplam, 41.632,00 TL üzerinden ilamsız ödeme emri tebligatı yapıldığını ve takibin kesinleştiğini, 25.07.2011 tarihinde davalı borçluların adına kayıtlı dava konusu taşınmazı 30.000,00 TL bedelle diğer davalı ...'na sattığını, davalıların birlikte hareketle dosya borcunu ödemeksizin çok düşük bedel göstermek suretiyle malları kaçırdıklarını bildirerek davalılar arasında yapılan tasarrufun iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... Vekili; taşınmazın Türkiye’de tüm resmi kurumlara borçları ve harçları ödenerek tapuda herhangi bir şerh bulunmayan taşınmazın satışının yapıldığını, icra takibinde davalı borçlulara ödeme emrinin
usulsüz bir şekilde tebliğ edildiğini bu nedenle icra takibinin kesinleşmediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.
Diğer davalılar vekili; davaya cevap sunmak için sürelerinin uzatılmasını talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; alacaklı tarafından dosyaya ibraz edilen kesin aciz belgesi veya geçici aciz belgesi yerine geçen başkaca bir belgeye rastlanmadığından ön şart yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2019/1385, K. 2020/4903, 7 Eylül 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama