Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/1468 K.2020/4049

Taraflar arasındaki, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacılar vekili, davalı ...Ş. vekili, davalılar ... ve ... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu araçların karıştığı kazada, davalı ... tarafından sigortalı araçta yolcu olarak bulunan davacı ...'in ağır biçimde yaralanıp işgöremez hale geldiğini, bakıma muhtaç olduğunu, oğulları/ kardeşleri olan davacının ağır bedensel zarara uğraması nedeniyle davacı anne/ baba/ kardeşin destekten yoksun kaldığını ve manevi zarara uğradıklarını,

birçok tedavi gideri yapmak zorunda kaldıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla tüm davacılar için toplam 18.000,00 TL maddi ve 12.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiş. 23.06.2014 tarihli ıslah dilekçesiyle, davacı ... yönünden maddi tazminat taleplerini 663.152,61 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davalı ...

Sigorta A.Ş. hakkındaki davanın feragat nedeniyle reddine; davacılar ... ve ...'nın maddi tazminat talepleri ile davacı ...'in maddi ve manevi tazminat talebinin feragat nedeniyle reddine; davacı ...'in maddi tazminat isteminin kabulü ile 3.000,00 TL'nin davalı ... yönünden dava ve diğer davalılar ... ve ... yönünden kaza tarihinden; bakiye 660.152,61 TL'nin ise ıslah tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte müteselsilen tahsiline (davalı ... için poliçe limitiyle bağlı kalınarak);

davacı ... için 3.000,00 TL, davacılar ... ve ... için 2.000,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ... ve ...'ten müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili, davalı ...Ş. vekili, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalılar ... ve ... vekilinin temyiz talebi yönünden; hükmü temyiz eden davalılar vekilinin 19.02.2019 tarihli dilekçesiyle temyiz isteğinden feragat ettiğini bildirdiği ve davalılar vekilinin vekaletnamesinde temyizden feragate yetkili olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin feragat nedeniyle reddi gerekmiştir.

2-Davalı ...Ş. vekilinin temyiz talebi yönünden; davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinin yasal sürede verildiği, davalı vekilinin temyiz başvurusu yaparken temyiz karar harcını maktu yatırdığı ve temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedildiği; davalı vekiline eksik harcın 7 günlük kesin sürede yatırılması, aksi halde temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılacağı ihtarını içeren muhtıranın 08.08.2016 tarihinde tebliğ edildiği; davalı vekilinin muhtıra ile verilen kesin sürede eksik harcı tamamlamadığı görülmektedir.

HUMK'nun 434/3. (yeni 6100 sayılı HMK'nın 344.) maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin uygulanmasına rağmen, davalı vekilinin 7 günlük kesin sürede eksik temyiz karar harcını yatırmamış olması karşısında; davalı ...Ş. vekilinin temyiz isteminin reddi yönünde mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, davalı ...Ş. vekilinin, kesin sürede eksik temyiz karar harcını ikmal etmemiş olması nedeniyle temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

3-Davacılar vekilinin, davacılar ... ve ... lehine hükmedilen manevi tazminata ilişkin temyiz talebi yönünden;

6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen temyiz kesinlik sınırı 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL'ye çıkarılmıştır.

İhtiyari dava arkadaşlarından olan davacı ... ve ... aleyhine reddolunan manevi tazminata ilişkin karar (her bir davacı için 1.000,00 TL), anılan tarihten sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece karar verilebileceği gibi 1.6.1990 gün 3/4 sayılı YİBK uyarınca Yargıtay'ca da karar verilebileceğinden, davacılar vekilinin temyiz isteminin bu yönden reddine karar vermek gerekmiştir.

4-Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle işgücü kaybı tazminatı ve bakıcı gideri istemine ilişkindir.

Davacı ...'ün yolcu olarak bulunduğu aracın trafik sigortacısı olan ... Sigorta A.Ş'nin, hüküm altına alınan 663.152,61 TL'lik maddi tazminattan poliçe limitiyle sınırlı biçimde sorumlu olduğuna karar verildiği; ancak, adı geçen davalının sorumluluk sınırını belirleyen teminat limitinin kararda açıkça gösterilmediği; ayrıca, hükmedilen maddi tazminatın içinde işgücü kaybı tazminatıyla birlikte bakıcı gideri tazminatı da bulunduğu halde, bu zarar kalemi yönünden davalının poliçedeki tedavi gideri teminatı kapsamında sorumlu olduğu gözetilmeden hüküm tesis edildiği görülmektedir.

Davaya konu kaza sonucu davacı ...'in % 96,8 oranında maluliyete uğradığı ve bakıma muhtaç olduğu mahkemenin de kabulündedir. Davalı ...Ş. tarafından düzenlenen poliçede, ölüm ve maluliyet halinde kişi başına teminat limiti 150.000,00 TL ve kişi başına tedavi gideri teminat limiti 150.000,00 TL olmakla birlikte, davaya konu kazanın gerçekleştiği tarih itibariyle bu limitler 175.000,00 TL olarak düzenlenmiştir. Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre, bakıcı gideri tedavi gideri kapsamında sayılır ve bakıcı giderinden tedavi gideri limiti ile sınırlı olarak davalı trafik sigortacısı sorumludur.

Açıklanan vakıalar karşısında mahkemece; davacı ... için hüküm altına alınan işgücü kaybı tazminatı ile bakıcı gideri tazminatı yönünden, davalı ...Ş'nin 175.000,00'er TL'lik iki ayrı teminat limitiyle sorumlu olduğu gözetilerek ve infazda tereddüt yaratmayacak biçimde hüküm tesisi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.