KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2019/1586 E., 2020/4245 K.·İlk Derece
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Temmuz 2020
- Mahkemesi
- İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
- Mahkemesi
- Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi
- Tarih
- 25.04.2017
Karar Metni
576 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm davacı vekili ve davalı ...Ş. vekilince temyiz edilmiş, davalı ...Ş. vekilince de duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 30.06.2020 Salı günü davacı vekili Av. ... geldi. Davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili; 20.08.2012 tarihinde davalıların sürücüsü, işleteni ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın davacının yolcu olarak bulunduğu motosiklete çarpması sonucunda davacının ağır şekilde yaralandığını belirterek HMK'nın 107/2 maddesi uyarınca artırılmak üzere 1.000,00 TL maddi tazminatın tüm davalılardan, 80.000,00 TL manevi tazminatın davalı sürücü ve işletenden olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatı olarak toplam talebini 130.000,00 TL'ye yükseltmiştir.
Davalı ... vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar ... ve ... vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
İlk derece mahkemesince, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile davacının TBK.’nun 43. ve 44. md. uyarınca, %10 oranında takdir edilen müterafik kusuru nedeniyle 138.163,71 TL tazminat bedelinden, 13.816,37-TL tutarın indirilmesi sonucu, 124.347,34-TL maddi tazminatın davalılar ... ile ...’dan 20.08.2012 kaza tarihinden, davalı ... şirketinden 14.08.2014 dava tarihinden itibaren değişen oranlarda işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin 5.652,66 TL maddi tazminat isteminin reddine.
5.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ile ...’dan 20.08.2012 kaza tarihinden itibaren değişen oranlarda işleyecek yasal faizi ile birlikte, müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin 75.000,00 TL manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili ve davalı ...Ş.
Vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi’nce davalı ...Ş. vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesinin 25.04.2017 tarih 2014/883 E - 2017/239 K sayılı kararının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile 130.000,00 TL maddi tazminatın, davalılar ... ile ...’dan 20.08.2012 kaza tarihinden, davalı ... şirketinden 14.08.2014 dava tarihinden itibaren değişen oranlarda işleyecek yasal faizi ile birlikte, müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,
12.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ile ...’dan 20.08.2012 kaza tarihinden itibaren değişen oranlarda işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ...Ş. Vekili tarafından temyiz edilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekili ve davalı ...Ş. vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2019/1586, K. 2020/4245, 1 Temmuz 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama