Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/1616 K.2020/4564

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan istinaf incelemesi sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili.

11/10/2015 tarihinde; müvekkilerin desteği müteveffa ...'nun kendi idaresindeki araçla karıştığı çift taraflı kazada vefat ettiğini, kazada karşı araç sürücüsünün kusurlu olduğunu, davalı ...Ş'nin, müvekkillerinin murisinin vefatından önce davalı sigortacı nezdinde Ailem Ziraat Güvencesinde Sigorta Poliçesi ile kendisine ferdi kaza sigortası yaptırdığını, ölümünün de ferdi kaza sigorta poliçesinin karşıladığı bir risk olan trafik kazası neticesinde meydana gelmesi sebebiyle müvekkillerinin sigorta bedelini isteme haklarının doğduğunu,

davalı şirketin 120.000,00 TL %20 iskonto=96.000,00 TL olarak taksitli ödemelerin peşin değeri ile 25.000,00 TL defaten ödeme bedelinin toplamı olmak üzere 121.000,00 TL ödeme sorumluluğunun bulunduğunu, davacıların peşinen ve taksitli ödemenin de iskonto yapıldıktan sonra hesaplanan tutarını, peşin olarak ödenmesini talep ettiklerini, ferdi kaza

sigortacısı şirketin herhangi bir aktüeryal hesap yapılmaksızın tüm tazminat miktarlarından sorumlu olduğunu, kazanın münhasıran alkol etkisinde meydana gelmediğini ancak;davacı şirketin talep edilmesine rağmen bugüne kadar tazminat taleplerini yerine getirmediğini beyan ederek, fazlaya ilişkin tüm dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik toplam 10.000,00 TL'nin temerrüt tarihlerinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile tahsili ile davacılar lehine müştereken ve müteselsilen (olmadığı takdirde veraset ilamındaki payları oranında) hüküm altına alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın usul ve esastan reddini savunmuştur.

İlk derece Mahkemesince; iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile toplu tazminat miktarı olan 25.000,00 TL ile 96.000,00 TL’nin toplamı olan 121.000,00 TL’nin dava tarihi olan 30/03/2017 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile Gerze Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/293 Esas, 2015/305 Karar sayılı veraset ilamındaki miras payları oranında davacılara ödenmesine karar verilmiş;hüküm aleyhine davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine;Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, BAM Daire kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre,davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, ferdi kaza sigortası poliçesinden kaynaklanan maddi tazminat talebine ilişkindir.

6102 Sayılı TTK 1420. maddesi (6762 Sayılı TTK'nın 1268. maddesi), genel kural olarak, sigorta sözleşmelerinden doğan bütün taleplerin iki yılda zamanaşımına uğrayacağı hükmünü getirmiştir. Bu düzenleme Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları'nın 20. maddesinde de açıkça ve aynen yer almaktadır. 6762 Sayılı TTK'nın 1292. ve 1299. maddeleri hükmü uyarınca zamanaşımı süresinin başlangıcı sigortalının rizikonun gerçekleştiğini öğrendiği günden itibaren başlayan 5 günlük ihbar tarihinin son günüdür.

Somut olayda davaya konu kaza 11.10.2015 tarihinde meydana gelmiş, olup ihbar süresi 16.10.2015 tarihi itibarıyla dolmuştur. Davacının talebi poliçe teminatının toptan alınmasına yöneliktir. Dosya kapsamında alınan hesap bilirkişi raporu uyarınca dava 20.02.2018 tarihinde ıslah edilmiş olup, temyiz eden davalı vekili tarafından süresi içerisinde, 26.02.2018 tarihinde ıslah zamanaşımı def'i de bulunulmuştur. O halde, mahkemece TTK hükümleri ve genel şartlardaki düzenlemelere göre zamanaşımı süresinin dolduğu gözönüne alınarak, ıslah edilen kısım yönünden temyiz eden davalının ıslah zamanaşımı def'inin kabulüne karar verilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı gerekçelerle zamanaşımı definin reddine karar verilmesi doğru değildir.