Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/1955 K.2020/4257

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan istinaf incelemesi sonunda;kararda yazılı nedenlerden dolayı,davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 20.08.2007 tarihinde davalı şirket adına kayıtlı ve ...'ün sevk ve idaresindeki aracın tek taraflı sebebiyet verdiği trafik kazasında araçta yolcu olarak bulunan ...’ün vefat ettiğini, kazada sürücü ...'ün %100 kusurlu olduğunu, davalının yaptırmak zorunda olduğu zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesini yaptırmadığı için, ... Yönetmenliğine göre müteveffa ...’ün annesi ve babası tarafından poliçe limitinin tahsili için davacı aleyhine icra takipleri başlatıldığını,lgili icra dosyalarına 02.05.2010 tarihinde toplam 80.000,00 TL tazminat ödenmiş olduğunu beyan ederek, ödenen tazminatın,ödeme tarihi olan 02.05.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili zamanaşımı def'i de bulunarak,davanın reddini savunmuştur.

İlk derece Mahkemesince iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile 80.000,00 TL'nin 02.05.2010 tarihinden itibaren itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm aleyhine davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine;Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce;ilk Derece mahkemesi kararı usul ve yasaya uygun olduğundan, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasından kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2918 Sayılı KTK.’nun 109/4. maddesinde motorlu araç kazalarında tazminat yükümlülerinin birbirlerine karşı rücu haklarının,kendi yükümlülüklerini tam olarak yerine getirdikleri ve rücu edilecek kimseyi öğrendikleri günden başlayarak iki yılda zamanaşımına uğrayacağı hüküm altına alınmıştır.

Davacı ve davalının zarardan müşterek ve müteselsilen sorumlu oldukları mahkemenin de kabulündedir.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürürve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır.

6098 Sayılı TBK 154. maddesinde (818 sayılı BK. 133) zamanaşımını kesen nedenler gösterilmiştir. Aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca, dava açılması veya icra takibi yapılması zamanaşımını kesen nedenlerdendir. Kanunun 156. maddesi ise, zamanaşımının kesilmesi halinde yeni bir sürenin işlemesi gerektiğini açıkça belirtmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 155. maddesi hükmü, "Zamanaşımı müteselsil borçlulardan veya bölünemeyen borcun borçlularından birine karşı kesilince, diğerlerine karşı da kesilmiş olur." kuralını içermektedir. Bu maddeye göre, müteselsil borçlulardan birine karşı zamanaşımının kesilmesi diğer müteselsil borçlulara karşı da zamanaşımını keser. (818 sayılı BK. Mad.134)

Somut olayda;davalı şirket adına kayıtlı aracın 20.08.2007 tarihinde yaptığı kaza nedeniyle, zarara uğrayanların açtığı dava sonunda, davacının tazminatı 02.05.2010 tarihinde hak sahiplerine ödediği;zarardan sorumlu olan davalıya karşı rücuya ilişkin eldeki davayı 02.12.2013 tarihinde açtığı; davalı vekilinin, yasal süresi (esasa cevap süresi) içinde zamanaşımı def'ini ileri sürdüğü.

Bölge Adliye Mahkemesince her ne kadar,"davacının ödemenin rücusu için şirket davalı şirkete karşı takip başlatması sonucunda 2 yıllık zamanaşımı süresinin takip talebi ile kesildiği, davacı Hatay 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/299 Esas 2011/356 Karar sayılı dosyasında 04.08.2010 tarihinde açtığı itirazın iptali davasının 27/12/2011 tarihinde rededildiği ve onama ile kesinleştiği, bu davanın açılmasıyla kesilen ve başlayan zamanaşımı süresinin BK 157/1. maddesi gereğince 27/12/2011 karar tarihi ile yine kesildiği ve yeniden başladığı,

eldeki davanın ise 02/12/2013 tarihinde KTK 109. maddesinde gösterilen ve 27.12.2011 tarihinden itibaren başlayan 2 yıllık zamanaşımı süresi dolmadan açıldığı" gerekçesiyle davalı vekilinin talebin zamanaşımına uğradığına yönelik istinaf sebebi yerinde görülmemiş ise de;davacı taraf davaya konu alacağın rücuen tahsiline yönelik olarak davalı aleyhine işbu davanın açılmasından önce icra takibi başlatmamış olduğu,ödeme tarihi olan 02.05.2010 tarihinden itibaren iki yıllık süre geçtikten sonra eldeki dava açılmış ve davalı tarafından süresinde zamanaşımı definde bulunulmuş olduğu gözönüne alınarak davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar

verilmesi gerektiği halde, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma ilamının kapsam ve şekline göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.