Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/2040 K.2020/1419

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalılar Yahya ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davacıların oğlu ...'nın 03.07.2012 günü trafik kazası sonucunda vefat ettiğini, kazaya sebebiyet veren aracın sigortası bulunmadığından davalı ...

Hesabına müracaat edildiğini ve cüzi bir ödeme yapıldığını, ancak bu ödemenin zararı karşılamaktan uzak olduğunu, davalı ...'in aracın sürücüsü, davalı ...'nın ise maliki olduğundan zarardan sorumlu olduklarını, bu nedenlerle fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı kalmak üzere, bilirkişi raporu alındıktan sonra ıslah etmek üzere, her bir davacı için 500,00 TL olmak üzere 1.000,00 TL'nin davalıların tümünden müştereken ve müteselsilen tahsiline,her bir davacı için 20.000,00 TL olmak üzere 40.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...’den müştereken ve müteselsilen tahsiline,

müracaat tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı ...'nın maddi tazminat davasının kabulüne, 500,00 TL maddi tazminatın davalılar ... ve ...'den kaza tarihinden itibaren, davalı ... Hesabından başvuru tarihi olan 07.09.2012 tarihinden itibaren, 14.893,64 TL maddi tazminatın ıslah tarihi olan 28.08.2015 tarihinden

itibaren davalılar ..., ... ve Güvence Hesabından müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacı ...'nın maddi tazminat davasının kabulüne, 500,00 TL maddi tazminatın davalılar ... ve ...'den kaza tarihinden itibaren, davalı ... Hesabından başvuru tarihi olan 07.09.2012 tarihinden itibaren, 14.893,64 TL maddi tazminatın ıslah tarihi olan 28.08.2015 tarihinden itibaren davalılar ..., ... ve Güvence Hesabından müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacı ... ve ...'nın manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile, ayrı ayrı 13.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ile davalılar Yahya ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalılar Yahya ve ... vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, kaza sonrasında düzenlenen kaza taspit tuanağında motosiklet sürücüsü davalı ...'in “şeride tecavüz etme” kuralını ihlal ettiği için asli kusurlu, karşı sürücü müteveffa ...'nın da "aracının hızını mahal şartlara göre ayarlamadığı" için (90km ile gitmekte imiş) tali kusurlu olduğu belirlenmiştir.

Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/39 Esas sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunda davalı Salih Türer'e şerit ihlali yaptığı için asli kusur, sürücü ...'ya "hızını mahal şartlara uydurmadığı ve koruyucu ekipman kullanmadığı" için tali kusur verilmiştir.

Mahkemece mahallinde 30/09/2014 tarihinde trafik bilirkişisi nezaretinde keşif icra edilmiş, 17/10/2014 havale tarihli bilirkişi raporunda özet olarak " ...'in %70 oranında müteveffa ...'nın ise "hızını mahal şartlara uydurmadığı, koruyucu tertibat almadığı" için %30 oranında kusurlu oluğu, belirtilmiştir.

Yine Mahkemece alınan, İTÜ Makine Mühendisleri Heyeti'nin 23.06.2015 tarihli bilirkişi raporunda, davalı ...'in ölümlü trafik kazasının meydana gelmesinde KTK 84/g, 46/a,b,c, 56/a-1 maddeleri

uyarınca asli kusurlu olup kusur oranının %70 olduğu davalı ...’in olayın meydana gelmesinde araçtan kaynaklanan bir kusur olmaması nedeniyle kusursuz olduğu, müteveffa ...'nın 2918 sayılı KTK'nın 52 /a,b ve 36. maddeleri uyarınca tali kusurlu olup kusur oranının %30 olduğu, belirltilmiş, Mahkemece İTÜ raporu hükme esas alınmıştır.

Eldeki davaya konu trafik kazası ile ilgili olarak Güvence Hesabının hak sahiplerine ödediği bedelin iadesi için davalılara karşı açtığı Erdemli 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/413 Esas sayılı itirazın iptali davasında da kusur oranlarının tespiti için bilirkişi incelemesi yaptırılmış ve son olarak kusur oranlarının tespiti için Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinden rapor alınmıştır. Söz konusu raporda Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi ...'in %60, müteveffa ...'nın ise %40 oranında kusurlu olduğunu belirlemiş, Erdemli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce bu rapor hükme esas alınmıştır.

Mahkemece hükme esas alınan rapor ile Erdemli 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/413 Esas sayılı itirazın iptali davasında alınan ATK Trafik İhtisas Kurulu raporu arasında çelişki bulunduğu anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporları arasındaki kusur dağılımına ilişkin çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru değildir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Mahkemece, Erdemli 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/413 Esas sayılı itirazın iptali davasının sonucunun beklenerek tarafların kusur durumları yönünden, gerekirse Karayolları Trafik Fen Heyeti'nden seçilecek 3 kişilik uzman bilirkişi kurulundan kusur dağılımına ilişkin, çelişkilerin giderilmesi yönünden gerekçeli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.

3-Kabule göre de; ... yönünden faizin başlangıç (temerrüt) tarihi belirlenirken, ilgililerce gerekli belgeler de ibraz edilerek ... Yönetmeliğinin 9, 14. ve 15. maddelerinde yazılı biçimde fona başvurulduğu halde ödeme yapılmamışsa başvuru tarihinden itibaren Güvence Hesabının temerrüde düştüğünün kabulü gerekir. Gerekli belgeler ibraz edilmeksizin başvuruda bulunulmuş ya da hiç müracaat edilmemiş ise Güvence Hesabının temerrüdünden bahsedilemeyeceğinden faiz başlangıcının dava tarihi olarak kabulü gerekir. Somut olayda davacı tarafından davalıya davadan önce, 07.09.2012 tarihinde başvuru yapılmış, davalı ... tarafından 28.09.2012 tarihinde kısmi ödeme yapılmıştır. Davacılar vekili dava dilekçesinde başvuru tarihinden itibaren, ıslah ilekçesinde temerrüt tarihinden

itibaren faiz talebinde bulunmuş, Mahkemece hükmedilen tazminatın 500,00 TL'si için başvuru, bakiye kısmı için ıslah tarihinden itibaren işleyecek faizi ile tahsiline karar verilmiş, kararda faizin türü belirtilmemiştir. Dolayısıyla, zarar gören, gerek kısmi davaya, gerekse sonradan açtığı ek davaya veya ıslaha konu ettiği kısma ilişkin olarak temerrüt tarihinden itibaren faiz isteme hakkına sahiptir. O halde, davalı ... yönünden faiz başlangıcının asıl ve ıslah edilen kısım yönünden başvuru tarihi olarak kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

4-Bozma neden ve şekline göre davalılar Yahya ve ... vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.