Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/211 K.2020/6069

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının sorumluluğunda bulunan ana su borusunun patlaması nedeni ile müvekkiline sigortalı iş yerine sirayet eden suların hasara neden olduğunu, sigortalının zararlarının müvekkilince karşılandığını, meydana gelen zarardan davalının sorumlu olduğunu açıklayıp 169.268,99 TL’nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulü ile 147.171,85 TL’nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin inceleme yapılmasının mümkün olmamasına göre; davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, iş yeri sigorta sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkiline sigortalı iş yerinde meydana gelen hasar sebebi ile sigortalıya ödenen tazminatın davalıdan rücuan tahsilini talep etmiş, mahkemece 18.02.2014 gün, 2013/402 Esas-2014/99 Karar sayılı kararı ile; meydana gelen zararda sigortalının da %50 oranında kusuru bulunduğu gerekçesi ile hesaplanılan tazminattan %50 oranında indirim yapılarak davanın kısmen kabulü ile 84.634,49 TL’nin tahsiline karar verilmiş,

anılan karara karşı davacı vekili ve davalı vekilince temyiz yoluna başvurulmuştur. Dairece yapılan temyiz incelemesi neticesinde Dairenin 23.02.2017 gün, 2014/17104 Essa- 2017/1859 Karar sayılı bozma ilamı ile, hükme esas alınan kusur oranlarında bir usulsüzlük bulunmadığı da belirtilmek suretiyle davacı vekilinin tüm temyiz itirazları red edilmiş, hüküm; gerçek zarar hesabı yapılması gerektiği yönünden davalı yararına bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasının ardından alınan raporda, davacının zararının 294.343,70 TL olduğu belirtilmiş, mahkemece bu miktardan sigortalının %50 oranında kusur indirimi yapıldığında davalının sorumlu olduğu tazminatın 147.171,85 TL olduğu gerekçesi ile 147.171,85 TL’nin tahsiline karar verilmiştir.

Mahkemenin 18.02.2014 günlü kararı davalı yararına bozulduğu ve davacının kusura yönelik temyiz itirazları red edildiğine göre bozma ilamı öncesinde hükmedilen 84.634,49 TL miktar, davacı yönünden kesinleşmiştir. Buna göre; mahkemece, bozma ilamına uyulmasının ardından hükmedilecek tazminat miktarın 84.634,49 TL ile sınırlı olması gerekirken kazanılmış haklar ihlal edilmek suretiyle, davalı aleyhine daha fazla tazminata karar verilmesi doğru değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, mahkeme hükmün davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.