Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/2155 K.2020/4445

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı temyiz başvurusunun reddine dair verilen ek kararın süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanununun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2018 yılı için 47.530,00 TL’dir.

Temyize konu kararda, mahkemece ;davanın kısmen kabulü ile, davalılara fazla ödenen; 31.001,00 TL tazminat, 8.497,55 TL işlemiş faiz toplamı 39.498,55 TL alacağın davalı ...'den, 3.870,89 TL tazminat, 794,12 TL işlemiş faiz toplamı 4.665,01 TL alacağın ...'e velayeten davalı ...'den, 5.093,35 TL tazminat, 1.044,90 TL işlemiş faiz toplamı 6.138,25 TL alacağın ...'e velayeten davalı ...'den, 1.913,90 TL tazminat, 392,64 TL işlemiş faiz toplamı 2.306,54 TL alacağın davalı ...'den, 2.785,58 TL tazminat, 571,46 TL işlemiş faiz toplamı 3.357,04 TL alacağın davalı ...'den, 25/11/2014 ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile

birlikte ayrı ayrı alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş olup karar, anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden temyiz eden davalılar bakımından kesin niteliktedir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.