KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2019/2159 E., 2020/4112 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Haziran 2020
- Mahkemesi
- Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi
Karar Metni
343 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili; davalının trafik sigortacısı olduğu davacının sevk ve idaresindeki aracın karıştığı çift tarflı trafik kazasında davacının yaralandığını, çalışma gücünün azaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10,00 TL geçici ve sürekli iş göremezlik maddi tazminatının kaza tarihinde geçerli poliçe teminat limiti ile sınırlı olarak dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 66.219,01 TL'ye yükseltmiştir.
Davalı vekili; davacının idaresindeki aracın müvekkili nezdinde trafik sigortasının olduğunu, başvuru neticesinde hasar dosyası ile davacıya 30/03/2017 tarihinde 29.391,74 TL ödeme yapıldığını, maluliyet oranının tespiti ile hatır taşıması indirimi gerektiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile; 3.814,28 TL geçici iş göremezlik, 62.404,73 TL sürekli iş göremezlik olmak üzere toplam 66.219,01 TL tazminatın dava tarihi olan 06/04/2017 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydıyla davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.
Konya Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
İlk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2019/2159, K. 2020/4112, 30 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama