Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/2166 K.2020/6373

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı asil; kendisinin içerisinde yolcu olarak bulunduğu dava dışı ...’ın sevk ve idaresindeki araç ile davalı ... nezdinde ZMMS poliçesi ile sigortalı bulunan,diğer davalıların maliki ve sürücüsü olduğu aracın 09/06/2005 tarihinde karıştıkları trafik kazası sonucunda yaralandığını ve malul kaldığını, bu konuda daha önce açtığı davanın tedavileri devam ettiği ve sakatlık durumu henüz kesin olarak belli olmadığı için, sadece manevi tazminat istemine ilişkin olduğunu, davasının 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2014/246 Esas numaralı dosyasında incelendiğini ve manevi tazminat talebinin haklı görüldüğünü, bu dosyada alınan 05/8/2015 tarihli adli tıp raporu ile sakatlık oranının %.48 olarak belirlendiğini belirterek; fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 67.000,00 TL maddi

tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; ayrı ayrı olayın meydana geldiği tarih ile bu davanın açıldığı tarih itibariyle zamanaşımı süresi geçtiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Kahramanmaraş 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.11.2017 tarih ve 2016/145 Esas, 2017/320 Karar sayılı ilamı ile toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; kazanın 09/06/2005 tarihinde meydana geldiği iş bu davanın ise 24/03/2016 tarihinde açıldığı, 2918 sayılı KTK'nun 109/1. Maddesi uyarınca zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak 2 yıl ve her halde, kaza gününden başlayarak 10 yıl içinde dava açması gerekirken zamanaşımı süreleri geçtikten sonra eldeki davayı açtığı gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davacı vekili ile davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine,dair verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekili ile davalı ... tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi,HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına, dava konusu olayda 5237 sayılı TCK'nun 89/1-4 ve 66/1-e maddeleri uyarınca, trafik kazasında birden fazla kişi yaralandığından,

öngörülen ceza zamanaşımı süresinin 8 yıl, 2918 sayılı KTK'nun 109/1.

Maddesi uyarınca zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak 2 yıl ve her halde, kaza gününden başlayarak 10 yıl olmasına, 05/08/2015 tarihli Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen raporda davacıya yapılan en son tıbbi müdahalenin 22.04.2009 tarihi olması karşısında gelişen durumun varlığından bahsedilemeyeceğine göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.