Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/2476 K.2020/4296

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde asıl davada davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü, maliki, trafik sigortacısı olduğu araç ile davacıların desteği ...’in sevk ve idaresindeki motosikletin karıştığı trafik kazası neticesinde vefat ettiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı ... için 5.000,00 TL, davacı ... için 5.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsili ile her bir davacı için 50.000,00’er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı sürücü ve malikten tahsilini talep etmiş,

ıslah dilekçesi ile talebini davacı ... için 42.000,55 TL’ye yükseltmiştir. Birleşen davada ise desteğin anne, babası ve kardeşi tarafından davalı sürücü ve malikten 15.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; Esas dosya yönünden; ... yönünden talep edilen maddi tazminat talebinin

reddine, ... yönünden maddi tazminat talebinin kabulü ile 42.000,55 TL'nin olay tarihi olan 31/10/2011 tarihinden (davalı ... şirketi yönünden 24/02/2012 tarihinden) itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile ... ve ... için ayrı ayrı 8.000,00 TL olmak üzere toplam 16.000,00 TL'nin 31/10/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'den müteselsilen tahsili ile davacılara ödenmesine,

fazlaya ilişkin talebin reddine, birleşen dosya yönünden, davanın kısmen kabulü ile her bir davacı için 5.000,00 TL olmak üzere toplam 15.000,00 TL'nin 31/10/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'den müteselsilen tahsili ile davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, asıl davada davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre asıl davada davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacıların destekten yoksun kalma zararlarının belirlenmesi için alınan son rapor uygun olmasına rağmen SGK tarafından davacı ...(...) ...’a yapılan rücuya tabi olup olmadığı belirlenmeyen ödemenin 1.727,14 TL’si zarar hesabından düşülmüştür. Dairemiz tarafından dosyanın geri çevrilmesi kararı ile SGK tarafından desteğin mirasçılarına yapılan ödemenin rücuya tabi olup olmadığı sorulmuş olup ilgili yazı cevabında ödenen ölüm toptan ödemelerinin söz konusu kanun hükmü kapsamında bulunmaması nedeni ile rücu ile ilgili herhangi bir işlemin yapılmadığı belirtilmiştir. Buna göre davacı ...(...) ... için hesap edilen destek zararından rücuya tabi olmayan SGK ödemesi 1.727,14 TL’nin destekten yoksun kalma zararından düşülmesi doğru görülmemiştir.

3-Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli ve tarafların kusur durumu da gözönünde tutularak, 6098 sayılı B.K.’nın 56.maddesindeki (818 sayılı BK'nın 47. maddesi) özel haller dikkate alınarak, hak ve nasafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nın 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nasafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması ve buna göre manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. (HGK 23/06/2004, 13/291-370)

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında takdir olunan manevi tazminatın az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.