Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/2576 K.2020/6717

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı EGO Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalı şirket nezdinde ZMMS poliçesi ile sigortalı bulunan, diğer davalıların maliki ve sürücüsü olduğu belediye otobüsünün, müvekkillerinin ortak murisi ve desteği olan yaya ...’ya çarpması neticesinde 02/02/2015 tarihinde meydana gelen trafik kazasında ...’nın vefat ettiğini, müvekkillerinden müteveffanın eşi olan ...’nın ve oğlu ...’nın murisin desteğinden yoksun kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla destekten yoksun kalan müvekili ... için şimdilik 10.000 TL, ... için şimdilik 5.000 destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan, müvekkili eş ... için 75.000 TL, anne ... için 30.000, diğer davacı çocukların her

biri için 40.000’er TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 24.05.2017 tarihli dilekçesi ile, destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin talebini davacı eş ... için 119.765,59 TL’ye, ... için 8.647,79 TL’ye yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri; ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Ankara Batı Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 08/11/2017 tarih ve 2015/170 Esas ve 2017/738 Karar sayılı ilamında toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacı eş için 111.507,36-TL, çocuk ... için 6.485,84-TL destekten yoksun kalma tazminatının tüm davalılardan, davacıların yaşadıkları manevi acı ve ızdırap için davacı eş ... yönünden 15.000,00-TL, davacı çocuk ... için 10.000,00-TL, davacı çocuk ... için 10.000,00-TL, davacı anne ... için 10.000,00-TL manevi tazminatın davalılar EGO Genel Müdürlüğü ve ...’tan tahsiline karar verilmiş, karara karşı, davacı vekili ile davalı EGO Genel Müdürlüğü vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi’nce; davacılar vekili ve davalı EGO Genel Müdürlüğü vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı EGO Genel Müdürlüğü vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2019 yılı için 58.800,00 TL'dir.

Temyize konu, manevi tazminata ilişkin kararda, İlk derece mahkemesi tarafından, davacı eş ... için 15.000 TL, diğer davacıların her biri için her 10.000’er TL manevi tazminata ve davacı ... için 6.485,84 TL maddi tazminata hükmedilmiştir.Yerel mahkemenin maddi ve manevi tazminata yönelik kararına karşı, davacı vekili ve davalı EGO genel Müdürlüğü vekilinin istinaf başvurusu neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat miktarının hak ve nesafete uygun görülmüş,manevi tazminata ilişkin ilk derece mahkemesi hükmü korunmuştur.

Temyize konu edilen davacılar lehine hükmedilen manevi tazminata ilişkin karar ve davacıların ihtiyari dava arkadaşı olması nedeniyle davalı EGO Genel Müdürlüğü bakımından ayrı ayrı kesin niteliktedir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, kabul edilen manevi tazminata ve davacı ... lehine hükmedilen maddi tazminata ilişkin kararın davalı EGO Genel Müdürlüğü yönünden kesin olması nedeni ile davalı EGO Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı eş ... lehine hükmedilen maddi tazminat yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;ilk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak,davacılar vekili ve davalı EGO Genel Müdürlüğü vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi,HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.