Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/2595 K.2019/9667

Davacı ... ile davalı ...Ş. arasındaki tazminat davasına ilişkin davadan dolayı Ankara 7. Tüketici Mahkemesi'nce verilen 01.03.2018 gün ve 2015/1072- 2018/142 sayılı karara karşı, davalı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi'ne yapılan istinaf başvurusu üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi'nce verilen 12.07.2018 gün ve 2018/999-2018/1040 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosyadaki kağıtlar okundu gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacıya ait olup davalı tarafından sigortalı olan konutun bulunduğu bölgede Mayıs ve Haziran 2014 tarihlerinde gerçekleşen heyelan nedeniyle hasar oluştuğunu, davacının alınacak önlemler için site yönetimine 186.666,67 TL. ödeme yaptığını, ayrıca hasara konu taşınmazın belirlenmesi için de 4.500,00 TL. ödeme yaptığını, bina yapı zararının 100.000,00 TL. civarı olduğunu, davalıya başvuru yapıldığı halde talebin reddedildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL. tazminatın ihbar tarihi olan 29.11.2014'ten işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 19.07.2017 tarihli ıslah dilekçesiyle, taleplerini 193.673,34 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, sigortalı konutta poliçe tanziminden önce mevcut olan ayıplı imalat nedeniyle hasar oluştuğundan zararın teminat dışı olduğunu, iyileştirme amacıyla yapılacak giderler dolaylı zarar olduğundan teminat kapsamında olmadığını, kabul anlamına gelmemek kaydıyla eskime payı ve eksik sigortaya ilişkin hükümler dikkate alınarak zararın belirlenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile 193.673,34 TL. tazminatın 14.01.2015 tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair verilen hükme karşı, davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi tarafından; 6102 sayılı TTK'nun 1448. maddesi gereği, davacı sigortalının zararın artmasının önlenmesi için gerekli önlem olarak öngörülen bedelleri, site yönetimi tarafından heyelanın durdurulması için alınan karara uygun olarak ödediği; davacının ödediği bedellerin zararın artmasına engel olmaya yönelik olduğu, alınan bilirkişi raporu ile de davacının yaptığı ödemelerin makul olduğunun saptandığı gözetildiğinde, iksa sistemi için davacının ödediği bedelleri de içerir biçimde davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereği davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; bu karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına. İstinaf Mahkemesinin, sigortalı konutun bulunduğu taşınmazın çevresine yer kayması zararının önlenmesi ve durdurulması amacıyla yapılacak iksa sistemine ilişkin bedelin, TTK'nun 1448. maddesi kapsamında kaldığına yönelik hukuki nitelemesinde bir isabetsizlik görülmediğinden,

ilk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalı vekilince yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi'nce esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 369/1. ve 371.

maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre; usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.