Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/2627 K.2020/5544

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın davacı yayaya çarpması neticesinde davacının yaralandığını, tedavisinin halen devam ettiğini, geçici ve sürekli iş göremezliği olduğunu, bu nedenle bakıcı hizmeti aldığını, ev hanımı olan davacının faturalandıramadığı SGK tarafından ödenmeyen zorunlu tedavi giderleri olduğunu, belirsiz alacak davası açtıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini,

15.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılar Hamdi ve ... tahsilini talep etmiş, bedel artırım dilekçesi ile maddi tazminat talebini 130.611,79 TL’ye yükseltmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 143.684,79 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili ile davalılar ... ve ... vekili davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davada iki kez ıslah yapılamayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacı için 130.611,79 TL maddi tazminatın davalılar ... ve ...'den olay tarihi olan 06/11/2007 tarihinden itibaren, davalı ... yönünden ise dava tarihi olan 22/05/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine (sigorta şirketinin poliçe limiti ile sınırlı tutulmasına), fazlaya ilişkin talebin reddine,

davacı için 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 06/11/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ... ve ...'den tahsiline karar verilmiş; hüküm davacı vekili, davalılar ... ve ... vekili ile davalı ...Ş. vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Konya Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekili ve davalı ...Ş. vekilinin istinaf başvurusunun kabulü, davalılar ... ve ... vekilinin istinaf başvurusunun reddi ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, maddi tazminat yönünden; davacı için.

128.967,27 TL sürekli iş göremezlik, 4.247,68 TL geçici iş göremezlik, 5.469,84 TL bakıcı gideri, 5.000,00 TL belgeye bağlanmayan tedavi gideri olmak üzere toplam 143.684,79 TL'nin davalılar ... ve ...'den olay tarihi olan 06/11/2007 tarihinden itibaren, davalı ... yönünden ise dava tarihi olan 22/05/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

(sigorta şirketinin poliçe limiti olan 80.000,00 TL ile sınırlı tutulmasına), manevi tazminat yönünden davacı için 15.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 06/11/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ... ve ...'den tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanununun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2019 yılı için 58.800,00 TL’dir.

Temyize konu kararda, manevi tazminat yönünden; davacı için 15.000,00 TL'ye hükmedilmiş olup karar, anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden temyiz eden davalılar ... ve ... bakımından kesin niteliktedir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalılar ... ve ... vekilinin manevi tazminat yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- İlk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekili, davalılar ... ve ... vekili ile davalı ...Ş. vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre davalılar ... ve ... vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

3- Davacı vekili dava dilekçesinde davacının ev hanımı olduğunu belirtmiştir. Mahkemece, hükme esas alınan aktüer raporunda davacının ev hanımı olduğu ve asgari ücret düzeyinde gelir elde edeceği kabul edilerek hesaplama yapılması yerindedir. Ancak anılan raporda aktif dönemde ücretin netleştirilmesi sırasında asgari geçim indiriminin dikkate alınması hatalı olmuştur.

Davacının yaralanması nedeniyle yapılacak zarar hesaplamasında esas alınan asgari ücret, bir çalışmanın karşılığı değil ekonomik bir değer taşıyan yaşamsal faaliyetlerin sürdürülmesinin karşılığıdır. Hal böyle olunca da ücretle fiilen çalışanlara uygulanmak için getirilen asgari geçim indiriminin, ücretli bir çalışmanın söz konusu olmadığı ev hanımı olan davacının uğradığı zararın hesaplanması sırasında dikkate alınamayacağı açıktır.

0 halde mahkemece, daha önce rapor düzenleyen bilirkişiden, yukarıda ifade olunan hesaplamaya göre AGİ dâhil edilmemiş net asgari ücret üzerinden aktif dönem için (pasif dönem AGÎ'siz hesaplandığından) hesaplama yapılması konusunda ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, hatalı hesaplamaları içeren bilirkişi raporuna göre, yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru olmayıp, Bölge Adliye Mahkemesi’nce bu hususa yönelik davalılar ... ve ... vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi’nin davalılar

... ve ... vekilinin istinaf başvurusunun reddine ilişkin kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.