Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/2731 K.2020/5362

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen ek kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının maliki olduğu aracın müvekkili şirket nezdinde trafik sigorta poliçesi ile sigortalandığını, 30.08.2009 tarihinde dava dışı ehliyetsiz sürücünün sevk ve idaresindeki sigortalı aracın neden olduğu kazada malul kalacak derecede yaralanan şahsa, maluliyet tazminat bedeli olarak 10.01.2011 tarihinde 46.022,00 TL, tedavi ücreti olarak 11.01.2011 tarihinde 27.602,66 TL ve bakıcı gideri olarak 12.12.2013 tarihinde 154.633,57 TL ödendiğini ileri sürerek toplam 228.258,23 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı tarafından davaya cevap verilmemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının talebinin kabulü ile 46.022,00 TL tazminatın ödeme tarihi olan 10/01/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davalının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, davalı tarafından temyiz dilekçesinin ibrazı üzerine davalının temyiz talebinin süreden reddine dair 26/03/2019 tarihli ek karar tesis edilmiş, davalı tarafından ek karar temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi tarafından verilen 26/03/2019 tarih ve 2018/157 E., 2018/279 K. sayılı ek kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı anlaşılmakla bu karara yönelik davalının temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.