Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/2928 K.2020/3732

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacıya ait aracın davalı şirket nezdinde kasko poliçesiyle sigortalı olduğunu, aracın yaptığı kazada pert olduğunu, başvuruya ve aradan geçen uzun zamana rağmen davalının ödeme yapmaktan kaçındığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 39.900,00 TL araç hasar bedeli, 9.000,00 TL kiralık (ikame) araç bedeli ve 1.200,00 TL otopark ücretinin ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 31.850,00 TL. araç bedeli ve 350,00 TL kiralık araç bedeli olmak üzere 32.200,00 TL tazminatın dava tarihinden işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla isteğin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı vekilinin temyiz talebi yönünden; davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinin yasal sürede verildiği, davacı vekilinin temyiz başvurusu yaparken temyiz yoluna başvuru harcı ile temyiz karar harcını yatırmadığı ve temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedildiği; Dairemizin geri çevirme kararı üzerine, davacı vekiline eksik harcın 7 günlük kesin sürede yatırılması, aksi halde temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılacağı ihtarını içeren muhtıranın 22.02.2019 tarihinde tebliğ edildiği; davacı vekilinin muhtıra ile verilen kesin sürede eksik harcı tamamlamadığı görülmektedir.

HUMK'nun 434/3. (yeni 6100 sayılı HMK'nın 344.) maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin uygulanmasına rağmen, davacı vekilinin 7 günlük kesin sürede

eksik temyiz yoluna başvuru harcı ile temyiz karar harcını yatırmamış olması karşısında; davacı vekilinin temyiz isteminin reddi yönünde mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, davacı vekilinin, kesin sürede eksik temyiz başvuru ve karar harcını ikmal etmemiş olması nedeniyle temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz talebi yönünden; dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.