Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/3089 K.2020/5730

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacılar vekili; 27.10.2015 tarihinde davacıların murisi ... , yolcu olarak bulunduğu aracın neden olduğu kaza sonucu vefat ettiğini, davacılar murisinin aynı zamanda aracın işleteni olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davacı eş ... için 2.500,00 TL, murisin çocukları ve anne babası olan diğer davacılar için 1.000,00'er TL'den olmak üzere toplam 6.500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile taleplerini davacı ... için 182.172,93 TL’ye, ... için 6.582,21 TL’ye, v için 16.646,54 TL’ye, ... için 18.689,47 TL’ye ve v için 18.689,47 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin ilamında, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacıların davasının kısmen kabulü ile davacı eş ... için 182.172,93 TL, ... (oğlu) için 6.582,21 TL, ... (oğlu) için 16.646,54 TL, ... (anne) için 18.689,47 TL ve ... (baba) için 18.689,47 TL destekten yoksun kalma tazminatının 16.02.2016 dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi’nce istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2019 yılı için 58.800,00 TL'dir.

Davacılardan ... için 6.582,21 TL, ... için 16.646,54 TL, ... için 18.689,47 TL ve ... için 18.689,47 TL’ye hükmedilmiştir. Davalı bakımından kabul edilen tazminat miktarları itibariyle temyize konu edilen davacılar ..., ..., ... ve ... yönünden karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin davacılar ..., ..., ... ve ... yönünden hükmün kesin olması nedeni ile reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.