Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/3139 K.2020/9107

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm davacılar vekili ve davalı ... vekilince temyiz edilmiş, davalı ... vekilince de duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 13.03.2019 Salı günü davalı ... vekili Av. ... geldi. Davacılar ve diğer davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı ... vekili dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle iade edilen dosya ikmal edildikten sonra tekrar gelmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 04.06.2007 tarihinde davacılar murisi ...'ün yakıtı biten aracını park ettiği sırada davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın çarpması sonucu vefat ettiğini, şimdilik kızı ve kendisi için 100'er TL olmak üzere 200 TL maddi tazminat ile davacı eş için 20.000,00 TL, kızı için 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren davalılardan (sigorta şirketi manevi tazminat hariç) müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacılar vekili, aynı olaya ilişkin olarak aracın davalının kaza öncesi teslim edildiği tamir atölyesinin işletmecisi olması nedeniyle zarardan sorumlu olduğunu beyanla aynı talepler de bulunmuştur.

Davalı ... vekili, aracın ... isimli tamirciye bırakıldığı ve bu tamircinin de aracı yine tamirci olan ...'a bıraktığını KTK 104. Maddesi uyarınca sorumluluğunun bulunmadığını, beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., satın aldığı aracın babası Kemal Ateş tarafından kullanılır iken kaza yaptığını, radyatör, klima ve ön tarafın hasar gördüğünü, bu nedenle tamirci ...'in dükkanına kendisine teslim edildiğini, aracın tamirini beklerken ölümlü kazaya karıştığını öğrendiğini, tamir amacı ile anahtar ve ruhsatının bırakılarak teslim edildiğini, kazanın tamirciye bırakılan aracın izin alınmadan kullanılması neticesinde gerçekleştiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, kaza sonrası kaportasında hasar olduğunu, ancak kendisinin mekanik ustası olduğunu, 3.şahsın tavsiyesi üzerine daha önce tanımadığı kaporta ustası ...'a aracı teslim ettiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; asıl davada; davacının açmış olduğu davada, davalı ... ve ...

Sigorta ...yönünden açılan davanın reddine, davacının asıl davada; ... ve birleşen davada ... yönünden ise ıslah edilen değer ile birlikte kabulü ile toplam 154.225,55 TL'nin bu davalılardan müteselsilen tahsiline, bu bedelden 200,00.-TL'sine dava tarihinden itibaren, kalan 154.025,55.-TL'sine de ıslah tarihinden itibaren ıslah tarihi 02/12/2014 tarihinden itibaren talep gibi yasal faiz uygulanarak tahsiline, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 10.000 TL nin asıl davanın davalısı ... ve birleşen davanın davalısı ...'ten dava tarihi itibariyle yasal faizi ile tahsiline, fazla talebin reddine karar verilmiş;

hüküm, davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının, davacılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Dava trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle yakınlarının manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli ve tarafların kusur durumu da gözönünde tutularak, 6098 sayılı B.K.’nın 56.maddesindeki (818 sayılı BK'nın 47. maddesi) özel haller dikkate alınarak, hak ve nasafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır.

Zira, M.K'nın 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nasafete göre hükmedeceği öngörülmüştür. Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması ve buna göre manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. (HGK 23/06/2004, 13/291-370)

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında davacılar için takdir olunan manevi tazminatın az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.