Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2019/3451 K.2020/4951

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kararda yazılı nedenlerden dolayı esastan kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili; 05.01.2016 tarihinde, davalıya zorunlu mali mesuliyet sigortalı aracın tek taraflı kazasında, içerisinde yolcu olarak bulunan müvekkilinin yaralandığını belirterek belirsiz alacak davası olarak 1.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, talebini 26.12.2017 tarihinde 290.000,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 256.769,74 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi tarafından; davacının aynı zamanda aracın işleteni konumunda bulunması nedeniyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile istinafa konu

kararın, HMK'nin 353/(1).b.2. maddesi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm verilmesine, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.